Artysta należy do pokolenia "Arsenału" uczestników słynnej wystawy, którzy określili kierunki rozwoju polskiej sztuki abstrakcyjnej. On to właśnie przybywając w 1953 r. do Szczecina wraz z grupą absolwentów Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku i stając na czele tzw. "Grupy Sopockiej", przez wiele lat kształtował szczecińskie życie artystyczne. Będąc eksperymentatorem i abstrakcjonistą, miastem w którym przyszło mu żyć się nie interesował, szukając inspiracji na śmietniku życia.