Szymon (Simon) Segal (1898–1969) był malarzem, grafikiem i ilustratorem pochodzenia żydowskiego, związanym z kręgiem École de Paris. Urodził się w Białymstoku w zamożnej rodzinie. Początkowo kształcił się w kierunku inżynierskim, jednak wcześnie zainteresował się sztuką. W 1918 roku wyjechał do Berlina, gdzie związał się ze środowiskiem rosyjskiej emigracji artystycznej i publikował ilustracje w czasopiśmie „Spolochi”. 

W 1925 roku przeniósł się do Francji. Początkowo żył w trudnych warunkach, podejmując różne zajęcia, następnie osiadł w Tulonie, gdzie poznał marszanda i późniejszego przyjaciela Brunona Bassano. Pierwszą wystawę indywidualną w Paryżu miał w połowie lat trzydziestych w Galerie Billiet-Worms. Po wojnie, w latach 1946–1953, mieszkał w Jobourg w Normandii – okres ten, określany jako „période de la Hague”, uznawany jest za szczególnie ważny w jego twórczości. W 1949 roku otrzymał obywatelstwo francuskie. 

Twórczość Simona Segala obejmuje portrety, pejzaże, martwe natury, sceny figuralne, przedstawienia zwierząt i widoki morskie. Jego malarstwo wyróżnia surowa, ekspresyjna forma, oszczędna kolorystyka i celowa deformacja, służąca wydobyciu emocjonalnego napięcia przedstawienia. Zajmował się również ilustracją, litografią i mozaiką. Wystawiał we Francji i za granicą, a jego dorobek przypominano na licznych wystawach retrospektywnych, m.in. w Musée du Luxembourg w Paryżu. Segal zmarł w 1969 roku w Arcachon.