Stanisława CZECH-WALCZAK (1903-1993), związana z Zakopanem ludowa malarka na szkle, siostra Bronisława Czecha, narciarza, olimpijczyka, taternika, kuriera, więźnia Auschwitz. Stosunkowo wcześnie, pod wpływem brata, próbowała swoich sił w malarstwie na szkle. W latach 1930-1932 w pracowni Stanisława Gąsienicy-Sobczaka zajmowała się malowaniem ceramiki. Po 1957 zajęła się malarstwem na szkle. Współpracowała z cepeliowskim Zrzeszeniem "Milenium". Miała wiele kontaktów z muzeami, uczestniczyła w licznych konkursach i wystawach sztuki ludowej, głównie eksponując malarstwo na szkle, uzyskała wiele nagród i wyróżnień. Jej twórczość nawiązuje do tradycyjnych motywów malarstwa podhalańskiego, posługuje się czytelnym rysunkiem i żywą, czystą kolorystyką, często podejmuje nowe tematy, wiele kompozycji ma silny indywidualny rys, świadczący o dużej wyobraźni i dobrym przygotowaniu malarskim. Obrazy artystki znajdują się w zbiorach muzeów w Zakopanem, Rabce, Nowym Sączu, Nowym Targu, Krakowie, Warszawie, Toruniu, Poznaniu, Wrocławiu, oraz w licznych kolekcjach prywatnych.