Stanisław Podgórski (1882–1964) był polskim malarzem pejzażystą i pedagogiem, zaliczanym do najwybitniejszych przedstawicieli szkoły Jana Stanisławskiego. Urodził się w Kałuszu koło Stanisławowa. W latach 1901–1905 oraz 1907–1909 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Leona Wyczółkowskiego, Floriana Cynka, Józefa Pankiewicza i Jana Stanisławskiego. Edukację artystyczną uzupełnił w latach 1906–1907 w paryskiej Académie Colarossi, gdzie zetknął się z najnowszymi kierunkami europejskiego malarstwa.

Po ukończeniu studiów związał się z krakowskim środowiskiem artystycznym. Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, a także prowadził działalność pedagogiczną, ucząc malarstwa pejzażowego. W okresie międzywojennym mieszkał i pracował w Krakowie, Warszawie i Lwowie, gdzie od 1926 roku prowadził galerię w Domu Sztuki. Po II wojnie światowej osiadł w Nowym Wiśniczu i objął stanowisko dyrektora Państwowego Liceum Technik Plastycznych, z którym pozostał związany do końca aktywności zawodowej.

Stanisław Podgórski należał do grona najwierniejszych uczniów Jana Stanisławskiego i konsekwentnie rozwijał propagowaną przez mistrza ideę malarstwa pejzażowego. Bliskie było mu słynne wezwanie Stanisławskiego: „Malujcie, panowie, polską wieś, bo może za kilka lat jej nie będzie.” Podobnie jak jego nauczyciel, poszukiwał inspiracji bezpośrednio w naturze, utrwalając przede wszystkim krajobrazy Małopolski, Podhala i Tatr. Chętnie przedstawiał rozświetlone słońcem łąki, wiejskie drogi, leśne polany oraz górskie widoki, koncentrując uwagę na zmienności światła, nastroju i atmosfery pejzażu. W jego kompozycjach istotną rolę odgrywało również niebo, często dominujące nad strefą ziemi i budujące przestrzeń obrazu.

Prace Podgórskiego były regularnie prezentowane na wystawach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i Warszawie oraz na licznych ekspozycjach zagranicznych. Już za życia trafiły do zbiorów najważniejszych polskich muzeów, m.in. Muzeów Narodowych w Krakowie, Warszawie, Poznaniu i Wrocławiu. Stanisław Jan Podgórski zmarł w 1964 roku w Nowym Wiśniczu, pozostawiając bogaty dorobek, który zajmuje trwałe miejsce w historii polskiego pejzażu pierwszej połowy XX wieku.