Margit Reich-Sielska naukę rozpoczęła w Wolnej Akademii Sztuk Pięknych we Lwowie u L. Podhoreckiego, E. Pietscha i F. Wygrzywalskiego. W latach 1920-22 kontynuowała studia w Akademii krakowskiej u I. Pieńkowskiego, W. Jarockiego i H. Kunzeka. W ramach nauki kopiowała także w tym czasie dawne malarstwo w muzeach wiedeńskich. W roku 1925 wyjechała do Paryża i uczęszczała tam do Académie Moderne gdzie uczyła się u F. Légera i A. Ozenfanta. Po powrocie do Lwowa (w 1929) włączyła się w życie artystyczne miasta. Była współzałożycielką Zrzeszenia Artystów Plastyków "artes" i współautorką I Teki graficznej tegoż ugrupowania. Należała ponadto (od 1932) do Lwowskiego Związku Artystów Plastyków oraz do ugrupowania "Zespół". W 1931 roku wyszła za mąż za swojego kolegę ze studiów, malarza Romana Sielskiego. W 1937 odbyła wraz z nim podróż do Paryża. Malowała pejzaże, akty, martwe natury i portrety posługując się dekoracyjną płaską plamą. W swojej twórczości wykorzystywała też w nieznacznym stopniu zdobycze surrealizmu. Uprawiała ponadto collage i fotomontaż. Prace swoje prezentowała na licznych wystawach w kraju i za granicą: we Lwowie, Stanisławowie, Tarnopolu, Warszawie, Krakowie oraz w Szwecji i Moskwie. Po wojnie pozostała we Lwowie.