W latach 1997–2002 studiował edukację artystyczną na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego, gdzie obronił dyplom w pracowni malarstwa Ryszarda Woźniaka. Od 1994 roku współtworzy projekt muzyczny Płetwonurki Szczurki, a w 2002 roku założył Pracownię Twórczości Dojrzałej. Współpracuje z warszawską Galerią Raster oraz berlińską Carlier Gebauer. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Twórczość Mateckiego wymyka się prostemu zaszufladkowaniu – bywa łączona z tradycją Grupy Ładnie, neoekspresjonizmem, estetyką punkowych zinów, a nawet neosurrealizmem. Wspólnym mianownikiem jego pracy jest fascynacja współczesną kulturą wizualną oraz tym, co brudne, odrzucone i abiektalne. Artysta operuje wycinkami fotografii z kolorowych magazynów, śmieciami i znalezionymi przedmiotami, które przekształca, zamalowuje i dekonstruuje, nadając im nowe znaczenie. Bliskie mu są dadaistyczne strategie kolażu – podobnie jak John Heartfield i Hannah Höch, operuje wyjętym z kontekstu obrazem jako podstawowym tworzywem.
W serii Szkice (2007) malował bezpośrednio na stronach kobiecych magazynów, nakładając na wizerunki modelek abstrakcyjne wzory lub częściowo transparentne warstwy farby, traktując to jako ich „oczyszczenie” – przywrócenie naturalności zatartej przez marketingowe konwencje. W 2006 roku interweniował w przestrzeni publicznej, pozostawiając obrazy na śmietnikach i malując znalezione figurki. Z biegiem czasu jego prace coraz głębiej dialogują z historią sztuki, trawestując klasyczne kompozycje, m.in. Barkę Dantego Delacroix. W 2013 roku tworzył wspólnie z Pawłem Susidem, Zbigniewem Rogalskim i Tomaszem Ciecierskim.
Artysta prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych w Polsce i za granicą, m.in. w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie (2015), CSW Zamek Ujazdowski (2012) i Galerii Raster w Warszawie, a także w Hollybush Gardens w Londynie (2008) i Carlier Gebauer w Berlinie (2008).