Przedstawiciel trendu fowistycznego, Pozostawał pod silnym wpływem malarstwa ekspresjonistycznego.

W latach 1950-1954 studiował w Akademii Sztuki Ödöna Marffy’ego, który należał do Julian Academy w Paryżu. Typowe dla grupy malarzy z Akademii Julijskich są silne, modernistyczne kolory.

Jego obrazy – pejzaże, akty i portrety – są gestykulacyjne i organiczne, a jednocześnie oscylują między przedstawieniem a abstrakcją. Dostrzegamy w nich ostro zarysowane formy i graficzne, linearne kompozycje. Artysta zalicza się do tych malarzy, których interesuje uchwycenie chwili, wrażenia, ulotnej emocji, która towarzyszy patrzącemu.
Środkiem przekazu tych odczuć stają się głównie barwy, którymi się posługuje. Niezwykle sugestywne, ostre, zwracające na siebie uwagę, nadające dziełom silną strukturę. Artysta pozwala, aby inspirowały go „kolory stygnącej lawy, pochodzącej z erupcji wulkanu”. Stąd nazywany jest „Malarzem Wulkanu”.