Wróć do artystów
EM

ERNST Max

(1891 -1976)
Dodaj do listy życzeń
(0)
Niemiecki malarz, grafik i rzeźbiarz, czołowy reprezentant surrealistycznego nurtu; w swej teorii nadrealizmu podważał ustalone zasady moralne, dążył do ujawnienia tych aspektów kultury europejskiej, które zostały stłumione przez obyczajowo-społeczne konwencje, zwalczał normy sztuki akademickiej. Po rozpoczęciu w 1909 studiów filozoficznych w Bonn zainteresował się malarstwem. W 1911 przyłączył się do ugrupowania Młoda Nadrenia wchodząc w krąg europejskiej awangardy. W 1916 eksponował swe prace wraz z artystami należącymi do radykalnego ideowo ugrupowania Der Sturm, reprezentującego ekspresjonistyczne tendencje. W 1919 związał się z ruchem dadaistycznym, tworząc w Kolonii ugrupowanie pokrewne dadaistom działającym w Zurychu. Z dadaistycznej postawy przejął skłonność do „pure nonsensu” i satyryczne zacięcie. W 1920 wystawił w Paryżu swe kolaże dzięki pośrednictwu André Bretona, późniejszego twórcy manifestu surrealizmu. W 1922 przeniósł się do Paryża, zaś w 1924 przyłączył do grona wyznawców programu nadrealizmu. Internowany we Francji w 1939 ratował się ucieczką przez Hiszpanię do Stanów Zjednoczonych. W 1946 osiadł w miejscowości Sedona w Arizonie, by w 1952 powrócić do Paryża. W 1954 zakupił posiadłość w Huismes, Touraine. W tymże roku został nagrodzony na Biennale w Wenecji. Chociaż Ernst odszedł od surrealistów w 1939, jego późniejsza twórczość zachowała pewne elementy nadrealistycznej poetyki. Artysta wytrwale poszukiwał nowych środków ekspresji, podejmował wciąż nowe eksperymenty formalne, szczególnie w dziedzinie kolażu i frotażu. Odegrał ponadto kluczową rolę jako ilustrator książek i grafik, niestrudzenie zmieniający stylistykę i kreujący kongenialne wobec literackich tekstów ekwiwalenty plastyczne. Oferowana rycina prezentowana była na wystawie „Max Ernst”, Tokyo Station Galery, Tokyo 2000 (kat. str 114). Kolekcja Green Gallery.
ERNST Max nie posiada obiektów w aukcjach nadchodzących