Malarz krakowski. Był uczniem Wojciecha Kossaka (od 1923 roku). W pracowni mistrza wykonywał podmalówki do jego dzieł. W latach 1931-1935 studiował (jako student zwyczajny) w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Władysława Jarockiego, Ignacego Pieńkowskiego i Józefa Mehoffera. W czasie II wojny światowej trafik do obozu Mauthausen-Gusen, który odcisnął duże piętno na zdrowiu fizycznym i psychicznym artysty. Po powrocie do kraju zamieszkał w Kawęczynie. W okresie powojennym namalował już tylko kilkanaście obrazów. Po ciężkiej chorobie zmarł w Domu Opieki Społecznej w Górze Kalwarii we wrześniu 1973 roku. W swojej twórczości sięgał głównie po technikę olejną, malował najczęściej sceny rodzajowe i batalistyczne w realistycznej manierze, najczęściej przedstawiając sylwetki koni w swoich kompozycjach.