Wróć do artystów
CJ

CZAPSKI Józef

(1896 Praga -1993 Maisons-Lafitte)
Dodaj do listy życzeń
(2)

Studiował w warszawskiej SSP i krakowskiej ASP, był uczniem m. in. Weissa i J. Pankiewicza. W 1923 roku współtworzy Komitet Paryski / Kapiści / skupiającu uczniów J. Pankiewicza (m.in. J. Cybis, J. Jarema, A. Nacht-Samborski, T.P. Potworowski, H. Rudzka-Cybisowa, Z. Wliszewski), z którym w 1924 wyjeżdża do Paryża. W 1931 roku wraca do Warszawy i włącza się w nurt źycia artystycznego. W czasie II wojny światowej wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną przebywał w obozach jenieckich. Po wojnie zamieszkał na stałe w Maison Laffitte pod Paryżem, gdzie współuczestniczył w wydawaniu miesięcznika "Kultura". We wczesnych l. 30. Czapski pozostawał w kręgu oddziaływania kapistów tworząc pejzaże i martwe natury w postimpresjonistycznej manierze. W l. 60. i 70. artysta oszczędnymi środkami wyrazu obrazował pospolitą codzienność i samotność egzystencji człowieka zagubionego we współczesnej metropolii. Inspirowany ekspresyjną sztuką G. Roualta budował formy syntetyczną, szkicową plamą, która obwodził wyrazistym, czarnym konturem. Kolor - o skali zawężonej do mrocznych tonacji - traktował jako przekaz dramatycznych często emocji. W obrazach z lat 1969-70 istotną rolę kompozycyjną odgrywały reklamowe plakaty i szyldy, zaakcentowane ostrymi barwami, jarzące się wewnętrznym światłem (por. "Stacja metra", repr. w katalogu "Józef Czapski. Malarstwo ze zbiorów szwajcarskich", Muzeum Narodowe w Krakowie, 1992, poz. 40; "Morley" repr. w monografii artysty pióra J.Pollakówny, Warszawa 1993, il. 30). Autor książki "Na nieludzkiej ziemi". Twórczość artystyczna początkowo utrzymana w tonie kapistów, z czasem bardziej zbliża się do ekspresji bliskiej malarstwu C. Soutine'a. Artysta przekraczał wcześniej praktykowane kanony. Malarstwo jego jest niejednorodne, pod koniec życia malował spokojne, pełne światła pejzaże.

CZAPSKI Józef nie posiada obiektów w aukcjach nadchodzących