John Frederik Hulk był synem znanego holenderskiego malarza o tym samym imieniu (1829-1911) oraz Angielki. W latach 1871-80 Hulk studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie oraz paryskiej Académie Julian. Jego droga artystyczna biegła przez Paryż, Monachium Wielką Brytanię. W latach 1907-13 osiadł w Haarlemie w Holandii. Był członkiem stowarzyszenia artystów Arti et Amicitiae w Amsterdamie, a w 1907 został mianowany konserwatorem w Teylers Museum. Przebywając w Anglii poświęcił się malarstwu scen z polowań, który to wątek rozwijał w okresie holenderskim, skupiając się na konkretnych postaciach zwierząt. Podpatrywał psy, kaczki czy zające, chwytając je w ruchu i żywiołowych reakcjach na otoczenie. Artysta posługiwał się swobodną techniką malarską wyrosłą z ducha naturalizmu II połowy XIX stulecia. Nurt ten reprezentowany jest przez obraz „Spłoszona kaczka”. Na brunatno-błękitnej połaci jeziora Hulk sytuował rodzajową scenkę ze świata zwierząt. Myśliwski pies brodzi w wodzie, która ewidentnie spowalnia jego ruchy. Ponad taflę wzbija się goniona przezeń kaczka, której umaszczenie i dynamikę lotu Hulk odtworzył z dużą wprawą.