Ukończyła trzy klasy szkoły podstawowej. Od dziecka razem z ciotką robiła kwiaty z bibuły, wycinanki oraz ozdobne pająki. Jako dwudziestolatka wyszła za mąż. Wraz z mężem Stanisławem utrzymywała się wyłącznie z garncarstwa. Rzeźbą w glinie zajmowała się od 1932 roku. Obok pojedynczych figurek i wielopostaciowych kompozycji ilustrujących wiejskie sceny rodzajowe, lepiła ptaszki i kropielniczki. Jej prace są w zbiorach Muzeów Etnograficznych w Warszawie, Krakowie, Łodzi oraz Muzeum Narodowego w Kielcach. (MN w Kielcach)