Niemiecki malarz i ilustrator, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, aktywny od przełomu XIX i XX wieku aż po lata 40. XX wieku. Edukację artystyczną rozpoczął wyjątkowo wcześnie – już w wieku 13 lat rozpoczął naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie.

Tworzył w czasach niemieckiego cesarstwa, I wojny światowej, Republiki Weimarskiej, III Rzeszy oraz powojennej odbudowy. Znany był przede wszystkim z wielkoformatowych malowideł ściennych o tematyce patriotycznej i historycznej, scen biblijnych i alegorycznych, a także ilustracji książkowych, m.in. do „Historii Niemiec – opowiadanej narodowi niemieckiemu i jego młodzieży”.

Podczas I wojny światowej Kohlschein przebywał w Polsce jako malarz wojenny zatrudniony w sztabie Generalnego Gubernatora Hansa von Beselera. Między 1915 a 1918 rokiem stworzył ponad 300 obrazów dokumentujących życie codzienne i wydarzenia polityczne okupowanej Warszawy. Malował sceny rodzajowe z warszawskich ulic, ukazując z niezwykłą wrażliwością zarówno eleganckie mieszczaństwo, jak i biedotę, dzielnicę żydowską, targi rolne i rybne, procesje i ceremonie religijne chrześcijan i Żydów. Powstałe w tym okresie prace mają charakter reportażowy i stanowią cenny dokument życia społecznego w mieście w czasie światowego konfliktu.

Jego obrazy przedstawiały również ważne wydarzenia polityczne, takie jak ogłoszenie Aktu 5 listopada czy zajęcie Twierdzy Modlin przez wojska niemieckie. Choć wiele z tych dzieł uległo zniszczeniu podczas II wojny światowej, zachowane prace świadczą o jego wyczuleniu na detale codzienności i umiejętności uchwycenia ducha czasu.

W 1917 roku Kohlschein został mianowany profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. W latach 30. wstąpił do NSDAP i realizował państwowe zamówienia, m.in. malowidła ścienne w siedzibie gestapo w Wuppertalu (1940). Jednocześnie jego inne obrazy i rysunki świadczą o zachowanym krytycznym dystansie wobec reżimu.

Z powodów rasowych – jego żona Ella miała żydowskich przodków – artysta został w III Rzeszy pozbawiony prawa nauczania. Po zniszczeniu domu i pracowni w Düsseldorfie w wyniku alianckiego bombardowania, przeniósł się z rodziną do Warburga, gdzie zmarł w 1948 roku.