Grzegorz Kozera (ur. 1983 w Warszawie) – malarz, autor kolaży, historyk sztuki i doktor sztuki. Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2011 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem rektorskim w Pracowni Przestrzeni Malarstwa prof. Leona Tarasewicza i dr. Pawła Susida. W latach 2017–2020 odbył studia doktoranckie na ASP w Krakowie w pracowni prof. Grzegorza Sztwiertni. Od 2020 roku pracuje na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP. 

Twórczość Kozery opiera się na dialogu z historią sztuki i dziedzictwem kultury. Artysta sięga do archiwów, reprodukcji, fotografii i dzieł dawnych mistrzów, traktując istniejące obrazy jako materiał podlegający ponownemu odczytaniu. Malarstwo łączy z kolażem, montażem i eksperymentem z materią obrazu. Ważne miejsce w jego praktyce zajmują zagadnienia pamięci, archiwum oraz mechanizmów, dzięki którym obrazy z przeszłości funkcjonują we współczesnej kulturze. 

Szczególnym punktem odniesienia w jego twórczości stało się malarstwo polskiego koloryzmu, przede wszystkim Józefa Czapskiego i Jana Cybisa. Kozera nie kopiuje ich języka, lecz wykorzystuje go jako punkt wyjścia do własnych eksperymentów z kolorem, pamięcią i przetwarzaniem obrazu. W 2019 roku, jako stypendysta programu Młoda Polska, podążył śladami podróży Czapskiego do Ameryki Południowej. Powstałe wówczas kolaże, rysunki i doświadczenia stały się początkiem rozwijanego w kolejnych latach dialogu z jego twórczością. 

Do ważniejszych wystaw indywidualnych i projektów Kozery należą „Widzenie powtórne” w Galerii aTAK w Warszawie i Płockiej Galerii Sztuki (2020), „Dwie półkule” w Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli (2021), „Archiwalia” w BWA Zielona Góra (2023), „Józef Czapski. Grzegorz Kozera. Korespondencja” w Sosnowieckim Centrum Sztuki (2023), „Wariacje kapistowskie” w Bibliotece MOCAK-u w Krakowie i „Astronomia koloru” w Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Ustce (2024), a także „Bestiarium” w Villa Alexandrine w Vence (2024) i Konsulacie Generalnym RP w Lyonie (2025). 

W 2026 roku jego wieloletnia fascynacja twórczością Czapskiego znalazła rozwinięcie na wystawie „Południk 21. Czapski – Kozera” w warszawskiej Kordegardzie – Galerii Narodowego Centrum Kultury. Zestawienie prac obu artystów stworzyło dialog pomiędzy historycznym dorobkiem Czapskiego a jego współczesną reinterpretacją; ekspozycja obejmowała ponad 70 prac pochodzących z ośmiu kolekcji prywatnych. 

Kozera jest laureatem programu Młoda Polska (2019), dwukrotnym stypendystą Funduszu Popierania Twórczości ZAiKS (2020, 2022) oraz dwukrotnym stypendystą artystycznym m.st. Warszawy (2014, 2016). W 2011 roku otrzymał III nagrodę i wyróżnienie pisma „EXIT” w Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych „Promocje”, a w 2015 roku wyróżnienie na 42. Biennale Malarstwa Bielska Jesień.