Gabriela Michalczuk (ur. 2001 w Białymstoku) jest polską malarką, absolwentką Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Dyplom uzyskała w 2026 roku w pracowni prof. Macieja Świeszewskiego. 

W centrum jej twórczości znajduje się człowiek obserwowany w przestrzeni codzienności. Bohaterami obrazów są najczęściej osoby z bliskiego otoczenia artystki, przedstawiane w prywatnych, domowych sytuacjach. Michalczuk interesują momenty wycofania, samotności i emocjonalnego napięcia – chwile, w których pozornie zwyczajna scena zaczyna ujawniać poczucie izolacji lub niepokoju. Jej realistyczne, często wielkoformatowe płótna cechują precyzyjny detal, gładko opracowana powierzchnia oraz świadome operowanie światłem, które pełni istotną rolę w budowaniu atmosfery i psychologicznego wymiaru przedstawienia. 

Mimo młodego wieku artystka ma już na koncie szereg nagród i wyróżnień. W 2025 roku została laureatką konkursu „Nowy Obraz / Nowe Spojrzenie” oraz konkursu „Strangers in the Night”, którego nagrodą była indywidualna wystawa „Ślad obecności” w gdańskim Klubie Żak. W 2026 roku otrzymała główną nagrodę II edycji Nagrody im. Konstantego Węgrzyna za obraz „Obecność”, a także została laureatką artNOBLE 2026 w dziedzinie sztuk plastycznych – nagrody przyznawanej za najlepszy dyplom artystyczny publicznych uczelni plastycznych w Polsce. 

Jej indywidualne wystawy to „Ślad obecności” w Galerii Żak w Gdańsku (2025), wystawa z cyklu „#Odkrycia” w Galerii Artinfo w Warszawie (2026) oraz „Biały szum” w Galerii Connaisseur w Krakowie (2026). Uczestniczyła również w wystawach zbiorowych, m.in. „Przenikanie” w Teatrze Witkacego w Zakopanem, „Artem All 4” w Plenum, „Self Control” w Montowni oraz „Prolog 3” na Uniwersytecie Gdańskim. 

Michalczuk należy do najmłodszego pokolenia polskich malarek konsekwentnie rozwijających współczesne malarstwo figuratywne. Łączy sprawność warsztatową i fotograficzną precyzję przedstawienia z zainteresowaniem psychologią codziennych sytuacji, budując obrazy, w których realistyczna scena staje się nośnikiem bardziej niejednoznacznych stanów emocjonalnych.