W 1931 r. uzyskał dyplom na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1937 r. pracował w Muzeum Krzemienieckim na Wołyniu, prowadząc Dział Etnograficzny. W czasie wojny przebywał w Warszawie, tu przeżył wraz z rodziną Powstanie Warszawskie. Po wojnie osiadł w Kluczborku, gdzie był w latach 1956-1959 jednym z organizatorów Muzeum, w którym potem pracował jako asystent do roku 1963. Potem zajął się głównie nauczaniem rysunku i malarstwa w Ognisku Plastycznym, równolegle prowadząc amatorski ruch plastyczny.