Bronisław Chojęta urodził się w 1922 roku we wsi Czarna, mieszkał w Adamowie (woj. lubelskie), gdzie trudnił się ciesielką i uprawą roli. Jego twórczość zalicza do Łukowskiego ośrodka rzeźby ludowej, który charakteryzował się bardzo różnorodną tematyką i bogatą polichromią. Pierwsze rzeźby wykonał dopiero w 1965 roku, ich polichromią zajmowała się żona artysty – Adela, która jednak podążała za wytycznymi swego męża. Chojęta poszukiwał nowych środków wyrazu, urozmaicał i wzbogacał kompozycję, podejmował się rozmaitych tematów: poprzez sceny rodzajowe przedstawiające życie wsi, po biblijne i historyczne. Mimo, że Chojęta zajął się działalnością artystyczną dopiero po 40 roku życia, szybko odniósł w tej dziedzinie duże sukcesy, jego prace zostały docenione na licznych konkursach, oraz wystawiane w muzeach w Warszawie, Lublinie, czy Toruniu. W 1976 r. miał indywidualną wystawę w Warszawie, a w 1978 r. otrzymał nagrodę im. Oskara Kolberga, która przyznawana jest za szczególne zasługi i działania na rzecz kultury ludowej. Bronisław Chojęta zmarł 17 czerwca 1991 roku.