Bartek Otocki (ur. 1978 w Łodzi) – polski malarz, fotograf, kurator i wykładowca akademicki. W 2003 roku ukończył Wydział Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, uzyskując dyplom z malarstwa w pracowni prof. Ryszarda Hungera. W 2011 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, a w 2014 uzyskał habilitację na Wydziale Malarstwa ASP w Gdańsku. Związany jest z Akademią Sztuki w Szczecinie, gdzie prowadzi Pracownię Obrazu/Rysunku na Wydziale Malarstwa. 

W swojej twórczości Otocki wykorzystuje przede wszystkim malarstwo i fotografię, badając relacje pomiędzy obrazem, pamięcią i percepcją. Interesują go mechanizmy widzenia, iluzja, niepokój i sposoby konstruowania wizerunku. Jego malarstwo, często oparte na materiale fotograficznym, łączy precyzję przedstawienia z celowymi deformacjami i zaburzeniami obrazu. Jest autorem m.in. cykli „Portrety pamięciowe”, „Alchemia Iluzji”, „Czy jest bezpiecznie / Is It Safe?”, „Yang!”, „Zostało mniej czasu, niż się wydaje”, „Nieodwracalne / Irreversible”, „Saudade” i „Interregnum”. 

Artysta uczestniczył w ponad stu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jego prace prezentowano m.in. w Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, Muzeum Narodowym w Szczecinie, Galerii Bielskiej BWA, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i Muzeum Historii Miasta Łodzi. Brał udział w Biennale Malarstwa „Bielska Jesień”, gdzie w 2007 roku otrzymał wyróżnienie regulaminowe oraz wyróżnienie magazynu „Obieg”. Jego dzieła znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, Galerii Bielskiej BWA, Galerii Sztuki w Legnicy oraz kolekcji Zachęty Sztuki Współczesnej w Szczecinie. 

W 2026 roku w Muzeum Narodowym w Szczecinie – Muzeum Sztuki Współczesnej prezentowana jest jego indywidualna wystawa „Pod wspólnym niebem”. Najnowszy cykl tworzą monumentalne, monochromatyczne portrety dzieci – żydowskich, palestyńskich i ukraińskich – będących ofiarami historycznych i współczesnych konfliktów zbrojnych. Punktem wyjścia dla obrazów są fotografie pochodzące z rodzinnych albumów i internetowych archiwów. Projekt podejmuje problem pamięci, wojny, cierpienia i odpowiedzialności wobec przemocy, stawiając jednocześnie pytania o współczesną rolę malarstwa i siłę oddziaływania obrazu.