Malarka, aktorka, tancerka i choreografka związana z powojennym środowiskiem artystycznym Wrocławia. Urodziła się w 1920 roku w Dubnie na Wołyniu. Od 1946 roku związana była z Wrocławiem. W latach 1950–1960 występowała w balecie Opery Wrocławskiej, a następnie współpracowała z Wrocławskim Teatrem Pantomimy Henryka Tomaszewskiego.

Około 1960 roku, u schyłku kariery baletowej, zwróciła się ku malarstwu. Kształciła się w pracowni Marii i Stanisława Dawskich oraz korzystała ze wskazówek Jerzego Nowosielskiego. Jako wolna słuchaczka uczęszczała również na zajęcia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, obecnej Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta.

W 1962 roku zadebiutowała jako malarka wystawą w foyer Opery Wrocławskiej. Uprawiała przede wszystkim malarstwo olejne. W jej twórczości dominowały portrety, martwe natury oraz przedstawienia architektury i pejzaże miejskie. Istotną inspirację stanowiły liczne podróże zagraniczne, czego świadectwem są m.in. powstające podczas nich pejzaże i widoki miast.

Twórczość Ałły Klement-Laskowskiej stanowi interesujące połączenie doświadczeń wyniesionych ze sztuki scenicznej z indywidualnie rozwijanym warsztatem malarskim.