Artysta wizualny, którego praktyka koncentrowała się na spektrum ciemnych tonów. Wybór ten stanowił istotny element jego poszukiwań nieskażonego obrazu i formalnej doskonałości. Hamelryck wypracował całkowicie własny język – zarówno w wymiarze materialnym, jak i symbolicznym. Aplikacja czarnej farby, tuszu czy materii odbywała się poprzez powtarzalne, rytmiczne i kontemplacyjne gesty. Bezsensowne znaki czy litery wypełniały przestrzeń, by dzięki długotrwałemu procesowi działań wyłonił się obraz ostateczny – dzieło, w którym to, co pozornie pozbawione znaczenia, stawało się nośnikiem sensu.
Kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli oraz w Wyższym Instytucie Sztuk Pięknych w Antwerpii. W roku 1967 przeniósł się do Genk, gdzie objął stanowisko wykładowcy w nowo powstałym SHIVKV (Miejskim Wyższym Instytucie Komunikacji Wizualnej i Projektowania). Do czasu przejścia na emeryturę kształcił wiele pokoleń malarzy i grafików w dziedzinie rysunku postaci.
Dorobek wystawienniczy Ado Hamelrycka obejmuje liczne prezentacje indywidualne m.in. w Brukseli (BOZAR, Atelier 340), Antwerpii (I.C.C., Galerij XXI), Gandawie (Stowarzyszenie na rzecz Muzeum Sztuki Współczesnej), Liège (Musée d’Art Moderne), Hasselt (Muzeum Prowincjalne, CIAP, ccHA), Genk (FLACC, C-mine), Lanaken, Amsterdamie (Brakke Grond), Hadze czy Maastricht, a także udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jego twórczość opisywana była w publikacjach, m.in. Art in Belgium after 1945 Karela Geirlandta oraz w monografii z 2011 roku Not one black, but twenty-seven blacks, I guarantee you.
Artysta otrzymał liczne wyróżnienia, w tym nagrody w konkursie Prix Jeune Peinture Belge w latach 1961 i 1962, wsparcie Wspólnoty Flamandzkiej w 1986 roku oraz tytuł kawalera Orderu Leopolda II w roku 1988. Pełnił także funkcję honorowego wykładowcy w LUCA School of Arts.
Jego dzieła znajdują się w kolekcjach MuZEE w Ostendzie, M HKA w Antwerpii, Uniwersytetu w Antwerpii, Prowincji Limburgia, Wspólnoty Flamandzkiej, Wspólnoty Francuskiej, Narodowego Banku Belgii, KBC oraz licznych zbiorach prywatnych.