Miłość nie jest tu uczuciem, lecz zasadą — tym, co łączy rzeczy rozproszone i odrębne. Zofia Pałucha maluje z fotografii — prasowych, filmowych, prywatnych, policyjnych — i przechodzi między nimi bez zmiany tonu. Czułość sąsiaduje tu z przemocą, a doświadczenie najbliższe z historią kogoś, kogo artystka nigdy nie pozna. Nie ustawia między nimi hierarchii, i to jest właściwa stawka wystawy: moment, w którym różne życia na chwilę przestają być oddzielne.
W swojej najnowszej wystawie Zofia Pałucha bierze na warsztat jeden z najbardziej powszechnych, a zarazem redukcyjnych opisów tożsamości w mediach społecznościowych. "A mother of one" (Matka jednego dziecka) to nie tylko informacja o statusie rodzinnym, to etykieta, która w cyfrowym świecie ma definiować kobietę, nadając jej konkretną wartość użytkową i społeczną.
Artystka pokazuje, że pod niewinnym hasłem z „bio” kryje się całe spektrum doświadczeń: od biologicznego trudu macierzyństwa, przez voyeuryzm, aż po systemową przemoc. To wystawa o tym, co niewidoczne.
Malarstwo Pałuchy przypomina raport z miejsca zbrodni lub zdjęcie rentgenowskie. Autorka obnaża mechanizmy władzy i pożądania, pokazując kobietę jako obiekt wiecznej oceny – niezależnie od tego, czy wchodzi po schodach, spodziewa się dziecka, czy staje się ofiarą handlarzy ludźmi. To brutalnie szczery portret współczesności, w którym ciało jest jednocześnie świątynią i towarem.
tekst: Zofia Pałucha
kuratorka: Marianna Łomża
dr Zofia Pałucha (ur. 1993 r. w Częstochowie) – mieszka i pracuje we Wrocławiu.
Jej malarstwo łączy osobiste doświadczenia z politycznym komentarzem, przedstawionym z perspektywy współczesnych, cyfrowych mediów. Pałucha tworzy szkice na smartfonie, przetwarzając amatorskie zdjęcia, przypadkowe kadry i fragmenty filmów. Używa do tego aplikacji, które pozwalają jej tworzyć nowe znaczenia z ulotnych i często pomijanych obrazów.
Artystkę interesuje, jak sfera intymna – ciało, seksualność, doświadczenie macierzyństwa – funkcjonuje w świecie zdominowanym przez media, technologię i politykę. Zmienność i różnorodność wykorzystywanych przez nią obrazów oddaje złożoność współczesnego życia, w którym to, co prywatne, nierozerwalnie łączy się z tym, co społeczne i polityczne. Jej prace są wielowarstwowe i otwarte na zmianę – tworzą subtelny komentarz o kruchości ludzkiej sprawczości w świecie pełnym napięć i zmian.
W ostatnich latach jej prace były prezentowane m.in. na wystawach indywidualnych w galerii Miłość w Londynie (2025), PACT w Paryżu (2023/2024), Galerii BWA Studio we Wrocławiu (2024), Galerii Berlinskej Model w Pradze (2021), Galerii Piktogram w Warszawie (2020), a także na wystawach zbiorowych w Muzeum Współczesnym Wrocław (2021) i w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki (2022). W 2025 roku brała udział w targach NADA w Nowym Jorku.
Otrzymała Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2023) oraz nagrodę Moskity K Mag w kategorii „Sztuka” (2024)