U źródeł tej opowieści jest region, w którym woda nosi nazwy celtyckie, czeskie, łużyckie, niemieckie, polskie i śląskie.
Jako „woda”, „voda” czy „wasser” płynie między dziejami, politycznymi wizjami, literaturą i sztuką, pamięcią zbiorową i wspomnieniami. Mimo przypisywanych jej ideologicznych ról, przekracza granice i podmywa tożsamość. Trans- i postnarodowo nawadnia miejsca i zasila wyobraźnię. W poświęconych jej mitach, legendach i fantazjach wciąż przeglądamy się jako społeczność i kultura.
Wystawa „Do-wody tożsamości. Nawigacje” jest podróżą po wodach granicznych, fantomowych oraz industrialnych. Na starych i nowych mapach pojawiają się hydronimy i barwy wodne, płyną rzeki istniejące i takie, których już nie ma. Cyfrowe strumienie informacji łączą się ze światłoczułymi zapisami cieków i zbiorników. Spod powierzchni krajobrazów wypływa pytanie „miedź czy być?”. Bo lokalne związki akwenów, kopalin, energii i stanu środowiska to złożony węzeł wodny.
Ekspozycja składa się z prac fotograficznych, instalacji hydrokinetycznej, nagrań dźwiękowych, projekcji słownika wodnego oraz innych obiektów inspirowanych badaniami prowadzonymi w ramach projektu „Prze-wodnik dolnośląski. Wody regionu jako miejsca pamięci i dziedzictwo przyrodniczo-kulturowe”. To przedsięwzięcie naukowo-artystyczne, realizowane przez Pracownię Badań Regionalnych Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 2024-2025, objęło swoim zasięgiem nie tylko Dolny Śląsk, ale również Ziemię Kłodzką i Łużyce Wschodnie. Finansowego wsparcia udzielił Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego.
Wojciech Browarny – historyk literatury polskiej, regionalista, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego. Kieruje Zakładem Literatury Polskiej XX i XXI wieku oraz Pracownią Badań Regionalnych. Członek Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk. W latach 2022-2024 członek jury Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus, a od 2025 – Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Naukowo zajmuje się współczesną polską prozą, antropologicznymi problemami nowoczesności, związkami kultury i historii z przyrodą oraz badaniami archiwalnymi. Autor książek m.in. „Tadeusz Różewicz and Modern Identity in Poland since the Second World War” (Wrocław 2019), „Historie odzyskane. Literackie dziedzictwo Wrocławia i Dolnego Śląska” (Wrocław 2019), „W drodze. Wrocław śladami Tadeusza Różewicza” (Wrocław 2021), „Anatomia nowoczesnego regionu. O związkach środowiska, kultury i pamięci” (Wrocław 2023), „Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu” (2025).
Magdalena Mądra – artystka wizualna, kuratorka, pracownica kultury, miłośniczka naturokultury i sztuki. Absolwentka Wydziału Fotografii Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (2022) oraz filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim (2005), gdzie studiowała też kulturoznawstwo. Koordynatorka projektów i dostępności oraz kuratorka festiwalu „Święto” w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego. Członkini GUA Collective. Tworzy zdjęcia, instalacje, filmy i prace wykorzystujące mieszane techniki, które pokazuje na wystawach indywidualnych i zbiorowych. W 2023 r. podczas mikrorezydencji „O zatrzymaniu się przy wodzie, która płynie” w OPT Zamek we Wrocławiu spędzała czas nad pływami „dalszej rzędowości”. Od 2024 r. realizuje fotograficznie projekt „Prze-wodnik dolnośląski. Wody regionu jako miejsca pamięci i dziedzictwo przyrodniczo-kulturowe” w ramach Pracowni Badań Regionalnych UWr.