Wanda Czełkowska. Sztuka jest absolutem konkretu

Każdy milimetr gra rolę, rozważania, analizy badania, sprawdzanie na modelu i bez znaczenia, czy szło o figurację, czy ekspresję gestu, czy wreszcie o prace konceptualną. Proporcja, przestrzeń, wzajemne relacje obiektów 3D, dla których marzyła o świecie bez grawitacji o nieskończoności. Ta tropiona nieskończoność, odmierzana cyrklem, projektowana co do milimetra jest dynamiką tej wystawy. Wertykalna Prosta Nieskończona.
Elipsa po raz pierwszy zaprezentowana w Królikarni na wystawie Wanda Czełkowska. Retrospekcja w 2016r. Wpisała się w przestrzeń pracowni Aliny Szapocznikow jakby do tego miejsca specjalnie zaprojektowana. Jest nieskończonością, niebytem i ruchem.

Płótna z instalacji Wnętrze i Zewnętrze jako Centrum (1996r.). Wokół tego centrum orbitują dwa symbole figura (największa fascynacja z początkowego okresu twórczości artystki) i głowa (motyw intelektualny, przewijający się w różnych formach na przestrzeni całej twórczości Wandy Czełkowskiej).
Studium X-te (Figura Ludzka) z 1957r. to postać stojąca z nurtu figuracji metaforycznej łącząca cechy młodzieńczości i schyłkowości istnienia, świadomie niebinarna. Zamyka ona etap fascynacji artystki figuracją.
Kolejny motyw i wyższy poziom abstrakcji to Głowa 1972r. W momencie powstania (a stworzona została z myślą o Atelier 72w Edynburgu) była nazbyt osobista, obnażała artystkę tak dalece, że ta nie odważyła się jej pokazać . Dystans odwagi ( od powstania pracy do jej prezentacji) to w tym przypadku 44 lata. Wreszcie pokazana w Królikarni nie przestaje skłaniać artystkę do kolejnych nad nią rozważań realizacji jej kolejnych odsłon.
Wanda Czełkowska artysta rzeźbiarz. Tak na prawdę ceniła rzeźbę ponad wszystko, ale też z jakiegoś powodu wysoko w hierarchii swojej twórczości stawiała fotografie, nieliczne z jej działań performatywnych ( rok 1968) -uznawała je wręcz za równorzędne z rzeźbą.