W najnowszych płótnach Tamary Berdowskiej dochodzi do wyraźnie wyczuwalnej zmiany. Zasada pozostaje ta sama – przenikanie makro- i mikrostruktur, budowanie podziałów z rytmicznych repetycji, operowanie gradientowymi przejściami w obrębie kontrastowych, zredukowanych zestawień barw. Jednakże kompozycje te różnią się od wciągających w swoje centrum mandal – idealnie harmonijnych, precyzyjnie zbalansowanych. Sedno tej zmiany chyba najpełniej uświadamia porównanie z tondem „bez tytułu” włączonym do ekspozycji w Galerii Artemis. Jego spiralny układ, będący echem matematycznej doskonałości ciągu Fibonacciego, w połączeniu z szarością szlachetnych, „przezroczystych” tonów stanowi swoistą sygnaturę Berdowskiej. Podobnie drugie, niezatytułowane płótno (2025) o pionowo-diagonalnej dyspozycji prowadzi nas do tego, co definiuje charakterystyczną metafizykę malarki. Zwierciadlana symetria zespolona z wznoszącą, złożoną grą światła to zdecydowanie więcej niż op-artowskie testowanie wizualnych potencjałów geometrii. Nastąpiła tu już jednak ciekawa ewolucja w kierunku poszukiwania nowych, nieczęsto dotąd penetrowanych sposobów ewokowania przestrzeni – przestrzeni, która staje się coraz bardziej wielowymiarowa, intrygująca, widmowa.
Fragment tekstu do katalogu autorstwa Agnieszki Tes
Tamara Berdowska
Artystka wizualna, urodzona w 1962 roku w Rzeszowie. W latach 1985–1990 odbyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Janiny Kraupe-Świderskiej zakończone dyplomem z wyróżnieniem. Dyplom poszerzony był o aneks z grafiki w Pracowni Filmu Animowanego. Otrzymała stypendia m.in.: Emilly Car College of Art and Design w Vancouver (Kanada), Fundacji Pollock-Krasner (Nowy Jork), Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Stypendium twórcze Prezydenta Miasta Bielska-Białej. Laureatka Nagrody prof. Janiny Kraupe-Świderskiej (wyjazd do Paryża, 1997), Grand Prix w konkursie „Sztuka dwóch czasów”, Muzeum Narodowe w Gdańsku (1999), Nagrody Prezydenta Miasta Ostrowa Wielkopolskiego w konkursie „Egeria 2000” (2000), Nagrody im. Witolda Wojtkiewicza przyznawaną przez Zarząd Okręgu Krakowskiego Związku Polskich Artystów Plastyków za najlepszą wystawę malarstwa, jaka odbyła się w Krakowie w czasie trwania kolejnej edycji konkursu (2015) oraz medal Vive l’art ZPAP przyznany przez Związek Polskich Artystów Plastyków w 2022 roku.
W latach 1988–2026 brała udział w ponad 150 wystawach zbiorowych oraz 36 indywidualnych. Od 2000 roku była uczestniczką sympozjów organizowanych przez Bożenę Kowalską dla artystów posługujących się językiem geometrii w Chełmie, Orońsku a następnie w Radziejowicach.
Prace Tamary Berdowskiej znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum w Bochum, Galerii Studio w Warszawie, Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Muzeum Archidiecezji w Katowicach, Muzeum Okręgowego w Chełmie, Muzeum Okręgowego w Radomiu, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej, Mondriaanhuis, Muzeum w Amersfoort, Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu, Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, Museum Kulturspeicher Würzburg Sammlung Peter C. Ruppert, Muzeum Śląskim w Katowicach oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.
Zdjęcie u góry: Tamara Berdowska, z cyklu Niepokój (5), 2025
Tamara Berdowska, z cyklu Niepokój (4), 2025
Tamara Berdowska Wir, 2025
