Nadchodząca wystawa stanowi wyjątkową okazję, by przyjrzeć się z bliska malarstwu cyfrowemu skonfrontowanemu z tradycyjnym malarstwem Tadeusza Dominika.
Tadeusz Dominik posługiwał się unikalnym systemem wizualnych symboli, za pomocą których utrwalał własną interpretację świata przyrody. Jako twórca malarstwa cyfrowego, potrafił on bogactwo naturalnych form i odcieni syntetyzować w formę abstrakcyjnych znaków. Warto podkreślić, że jego obrazy cyfrowe powstawały jako w pełni autonomiczne, samodzielne dzieła sztuki – w przeciwieństwie do inkografii, które stanowią jedynie cyfrowe reprodukcje istniejących płócien, te prace od początku do końca były projektowane w środowisku cyfrowym. Choć natura stanowiła dla niego główny punkt odniesienia, Dominik nie kopiował rzeczywistości. Jego dzieła malarstwa cyfrowego nie rodziły się podczas pracy w plenerze, lecz krystalizowały się w jego wyobraźni, by ostatecznie pojawić się na ekranie monitora jako oryginalne cyfrowe kompozycje. Każdy obraz cyfrowy Tadeusza Dominika był pełną energii i zmysłowości pochwałą życia, istniejącą jako odrębny, cyfrowy byt, a nie kopia innej techniki. Dominik tworzył swoje malarstwo cyfrowe z ogromną pasją – cyfrowe barwy nanosił odważnie, wykorzystując ekspresyjne możliwości wirtualnych pędzli i szpachli.
Czym jest malarstwo cyfrowe?
Malarstwo cyfrowe (ang. digital painting) to dziedzina sztuki, w której artysta wykorzystuje narzędzia komputerowe (tablet graficzny, rysik oraz specjalistyczne oprogramowanie) do tworzenia obrazu w sposób analogiczny do technik tradycyjnych. Zamiast fizycznych farb i płótna, twórca operuje wirtualnymi pędzlami, które naśladują ślad oleju, akwareli czy szpachli. Kluczową cechą malarstwa cyfrowego jest jego autonomia – dzieło powstaje od podstaw w pamięci komputera, a nie jako przetworzone zdjęcie czy skan pracy wykonanej na papierze.