Co dzieje się, kiedy patrzymy w słońce? Jak traktujemy ten gest?
Zjawisko ciepła zaciekawia, badamy je, odczuwamy, przeżywamy. Globalne ocieplenie może budzić niepokój lub sprzeciw wobec naukowych badań. Co stanie się, gdy spróbujemy połączyć te podejścia i perspektywy? Czy z poznawczego chaosu wyłonią się nowe sposoby zrozumienia otaczających nas danych? Dane kojarzą nam się zazwyczaj z liczbami, wykresami, opisami. Czy przymiotnik „wrażliwe” pasuje do nich? Czy potrafimy ich doświadczyć? Czy możemy je przeżyć, by spojrzeć na nowo na relacje łączące naszą planetę, zidentyfikować się z doświadczeniem innego gatunku?
Prace prezentowane na wystawie „Studiotopia 2.0. Wrażliwe dane antropocenu” są efektem rezydencji realizowanych w ramach międzynarodowego projektu „Studiotopia 2. Sztuka i nauka wkracza w erę symbiocenu”, łączącego sztukę i naukę, aby wspólnie zmierzyć się ze złożonymi wyzwaniami współczesności. Artystyczne projekty pozwalają spojrzeć na nowo na dane dotyczące różnych aspektów antropocenu.
Punktem wyjścia otwierającej wystawę instalacji Territorial Agency jest alarmistyczny termin „wielkiego przyspieszenia” i obrazujące go wykresy. Określenie to zestawia i podsumowuje obiektywne dane z różnych dziedzin nauki, zbierane od 1950 roku. Grafika unaocznia, jak zmieniają się i jak połączone są ze sobą wskaźniki dotyczące wzrostu populacji, zużycia energii, produkcji przemysłowej, emisji zanieczyszczeń. Towarzyszące terminowi wykresy pokazują gwałtowny wzrost wpływu człowieka na środowisko naturalne.
Prace prezentowane na wystawie oscylują pomiędzy interpretacją danych a próbą ich nowego odczytania, nasyceniem emocją, empatią, doświadczeniem. Instalacja Adriena Lucca zwodzi zmysł wzroku, by przeanalizować problem zanieczyszczenia światłem i jego wpływ na nocne zapylacze. Justyna Górowska stawia pytanie o ekologiczny koszt cyfrowej chmury i możliwe alternatywne bazy danych. Instalacja Miguela Teodoro analizuje strategie adaptacyjne roślin, traktując je jednocześnie jako indykatory zmian klimatu. Prace artystyczne proponują zmianę spojrzenia, wyjście poza logikę, w której dwa plus dwa zawsze równa się cztery, a dane opisujące świat to ciągi cyfr i grafów.
W ramach projektu „Studiotopia 2” osoby artystyczne i naukowe z różnych środowisk współpracowały, próbując naszkicować możliwe scenariusze symbiocenu, a także postawić pytania o zmianę sposobów naszego myślenia i mówienia o świecie. Czy można zobaczyć noc oczami ćmy lub doświadczyć tajemniczego procesu fermentacji, by zrozumieć, kto produkuje dla nas żywność? Wystawa w CSW ŁAŹNIA przybliży efekty artystyczno-naukowej synergii. Od badania obszarów o wysokiej różnorodności biologicznej po analizy bardziej zrównoważonych technologii – każdy z projektów zaoferuje unikalną perspektywę na nasze relacje z cyfrowym światem danych i organicznym światem przyrody. Ekspozycja jest zaproszeniem, by w inny sposób zinterpretować dostępne nam wskaźniki, zrozumieć poza logiką, przedefiniować nasze sposoby bycia w świecie, by poczuć to, jak funkcjonuje, „oddycha” Ziemia.”
Osoby artystyczne: Justyna Górowska, (ART) Thomas Heinis (SCI), Adrien Lucca (ART) prof. dr inż. Colas Schretter, dr Marko Ilić, dr Aiman RAZA (SCI), Cezar Mocan (ART), Barry O’Sullivan (SCI), Sikau / Pubalova (Dr. Lea Luka Sikau & Denisa Pubalova), Felipe Lombó (SCI), Karolina Sobecka (ART), Agnieszka Szostok, Michał Piasecki (SCI), Fanny Soriano (ART), Kalliopi Ioumpa (SCI), Miguel Teodoro (ART), George Zittis (SCI), Territorial Agency (John Palmesino and Ann-Sofi Rönnskog) (ART), dr Alexander Damianos (SCI)
Kuratorka: Agnieszka Kulazińska