Wystawa Międzywydziałowego Koła Naukowego „Dolina Niesamowitości”, działającego przy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, pod opieką dr Aleksandry Liput.
Śreżoga to wibrujące, gorące powietrze unoszące się nad powierzchnią. Najczęściej kojarzymy to zjawisko z odległym, migoczącym asfaltem w upalne dni. W podobny sposób mienią się wspomnienia na horyzoncie naszych myśli, a najsilniej pozostają z nami echa dzieciństwa. O tym właśnie jest ta wystawa – o uniwersalności pewnych elementów wspomnień związanych z dorastaniem oraz o tym, jak wyobrażenia przestrzeni, przedmiotów i wydarzeń mogą okazać się zaskakująco wspólne.
„Upał. Wokoło betonowe, rytmicznie powtarzające się budynki ogrodzone kanciastymi, szarymi od kurzu żywopłotami. Drzwi do klatek i okna otwarte są na oścież, firanki lekko powiewają na gęstym wietrze. Zza nich dobiegają niewyraźne odgłosy teleturniejów i reklam z akompaniamentem szumienia wiatraków. Idziesz przez środek osiedla, mijasz żeliwny plac zabaw pomalowany ciemnozieloną farbą olejną. Są tam też piaskownice i otaczające je drewniane ławki. Prawie nikogo tu nie ma – innym dzieciom rodzice kazali schować się przed słońcem (…)*.
*Fragment tekstu towarzyszącego wystawie autorstwa Izy Roko.
Osoby Artystyczne:
Antoni Przewodowski
Cyprian Szablak
Ewa Nowik
Zuzanna Mazurek
Karol Kowalczyk
Kuratorka:
Iza Roko