Wystawa powstała z przyjaźni trzech artystów, których łączy nie tylko więź pokoleniowa, ale również wspólny obszar zainteresowań. Okresy zimnej wojny, transformacji ustrojowej i neoliberalnego kapitalizmu stały się ważnymi bodźcami do reakcji na otaczającą rzeczywistość. Obiekt, malarstwo i technika kolażu splatają się w spektrum pozbawione jednoznacznych granic. Przypadkowo znalezione obiekty, modele, druki i produkty konsumpcji mają tu taką samą rangą kreatywnego materiału, jak farby, płótno i tradycyjne materiały rzeźbiarskie. Najważniejszymi jednak elementami spajającymi ich sztukę są ironia, humor, krytyka społeczna i artystyczna reakcja na nieznośną lekkość bytu.