Zapraszamy we wtorek, 27 października 2026 r., o godz. 17.00, do Muzeum Narodowego w Szczecinie – Centrum Dialogu Przełomy na otwarcie wystawy plenerowej pt. „1956. Dezorientacja”. Ekspozycja stanie na Placu Solidarności od strony kościoła pw. śś. Piotra i Pawła.
W dyskusji po wernisażu udział wezmą: ks. Ireneusz Antkowiak, który uczestniczył w pogrzebie ofiar Poznańskiego Czerwca ’56, Stanisława Kociełowicz, żołnierka Armii Krajowej, Sybiraczka, która w 1955 r. wróciła do Polski z zesłania oraz mistrz piekarnictwa – Andrzej Wojciechowski, potomek właścicieli jednej z najstarszych szczecińskich piekarń, założonej we wrześniu 1945 r.
Wystawa opowiada o niezwykłej dekadzie 1949–1959, jej punktem kulminacyjnym był 1956 r. W tym czasie świat przeszedł głębokie przemiany. Niedawni sojusznicy z okresu drugiej wojny światowej znaleźli się po przeciwnych stronach zimnowojennego konfliktu, któremu towarzyszyły również zbrojne starcia. Konsolidowały się obozy demokratyczny i totalitarny.
Po tej stronie żelaznej kurtyny, po której znalazła się Polska, okres stalinowski, najgorszy czas powojnia, zaczął dobiegać końca wraz ze śmiercią Józefa Stalina, przywódcy Związku Sowieckiego. Zmiany na szczytach władzy, szok wywołany tajnym referatem wygłoszonym przez następcę Stalina, Nikitę Chruszczowa, oraz amnestia ogłoszona po śmierci Bolesława Bieruta, I sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, de facto rządzącej Polską, dawały nadzieje na zmiany. Po krwawym poznańskim Czerwcu ’56 i Październiku ’56, które ugruntowały władzę Władysława Gomułki, Polacy uwierzyli, że zmiany będą trwałe.
Jak bardzo zmieniło się ówczesne życie? Które z obietnic władza spełniła, a które okazały się iluzją? Czy rok 1956 stanowił prawdziwy przełom, jeden z najważniejszych w powojennej historii, czy przyniósł jedynie zmianę układu sił w partii rządzącej i zawiedzione nadzieje?
Zapraszamy do dyskusji z naszymi gośćmi, dzielenia się wspomnieniami, a także odkrywania, jak wyglądały Szczecin i Pomorze Zachodnie w tamtym czasie.