Aleksandra Chowaniec, Elżbieta Chudy, Jakub Kozłowski i Milan Zientara to czwórka artystów i artystek młodego pokolenia, którzy wiosną 2024 roku zostali wyróżnieni podczas piątej edycji Ogólnopolskiego Studenckiego Konkursu Malarskiego im. Wojciecha Fangora. Olsztyńska wystawa jest prezentacją twórczości wybranych laureatów – próbą zderzenia, a zarazem przestrzenią spotkania różnych wrażliwości, języków malarskich oraz sposobów myślenia.
Ekspozycja jest dialogiem między indywidualnymi postawami, które – choć zakorzenione w tradycji malarstwa – poszukują nowych znaczeń i współczesnych kontekstów. Każdy z artystów i artystek w inny sposób mierzy się z problemem formy, koloru i narracji: od intymnych notacji codzienności czy problemów współczesności przez gest malarski jako ślad emocji, po relację obrazu z przestrzenią, a niekiedy dialog z obiektem, który stanowi wyjście z przestrzeni płótna.
Aleksandra Chowaniec skupia się na człowieku i jego relacjach z otaczającą przestrzenią, a także na ciele, tym nieidealnym, lecz będącym domem dla ludzkiej tożsamości. W swoich pracach artystka zatrzymuje czas, wybiera modeli podświadomie, później studiuje każdy ważny dla niej detal - żyły, zmarszczki, grymasy, szuka zmęczenia pod oczami. Operuje kolorem, podkreśla niebieskości, ochry i czerwienie. Jej prace przedstawiają osoby spotkane przypadkowo na ulicy, których być może już nigdy nie zobaczy ponownie, jak i ludzi bliskich jej sercu.
Elżbieta Chudy dotyka problemu samotności i nieobecności w przestrzeni współczesnego miasta. Jej malarstwo to ciche studium codzienności, w której zwyczajne miejsca, gesty, ludzie – stają się nośnikami emocji, niewypowiedzianych myśli i egzystencjalnego napięcia. Artystka buduje obrazy z subtelnych kontrastów światła i cienia nadając im poczucie tajemniczości przez rozmycie. W jej pracach samotność przestaje być uczuciem, a staje się przestrzenią, w której odbija się współczesny człowiek – zagubiony, milczący, poszukujący własnej tożsamości wśród betonowych ścian i miejskiego gwaru.
Jakub Kozłowski w serii „Misiologia” przyjmuje rolę badacza fikcyjnej dziedziny – tytułowej misiologii, której centrum zainteresowania jest obiekt pluszowego misia. Poprzez algorytmiczne, manualne oraz symboliczne manipulacje na obiekcie tworzy reprezentacje procesu jego metamorfozy, zarówno wizualnej jak i znaczeniowej. Za pomocą obrazów, form przestrzennych oraz zapachów artysta bada reakcje odbiorcy na emergentne jakości tych form, oraz eksploruje subiektywne doznania, które dyktowane są przez dysonans pomiędzy pierwotnie zakorzenionym komfortem a obronną reakcją na obcość.
Milan Zientara zderza ze sobą obraz i obiekt, tworząc pomiędzy nimi przestrzeń dialogu, za sprawą której można widzieć więcej. Artysta tworzy prace o bogatej warstwie symbolicznej, w których osobiste doświadczenie staje się punktem wyjścia do szerszych refleksji nad kondycją człowieka. Jego prace eksplorują relacje międzyludzkie, męską cielesność, seksualność, zdrowie psychiczne oraz mechanizmy przemocy i rytuałów społecznych. Artysta bada, w jaki sposób patriarchalne struktury kształtują tożsamość mężczyzny, jednocześnie pozostawiając przestrzeń dla niedopowiedzeń i osobistych fantazji – tworząc w ten sposób obrazy, które balansują między intymnością a uniwersalnym doświadczeniem.
Wystawa otwiera przestrzeń do obserwacji procesu dojrzewania artystycznych tożsamości, które pozostają w ruchu, w stanie poszukiwania i redefinicji. Staje się również głosem pokolenia młodych ludzi, którzy poszukują samych siebie w tym często niezrozumiałym dla nich świecie. Każda praca, każdy obraz jest jak zapis myśli, przeżyć, lecz przekształcony w sztukę, a tytułowe przecięcia, pełne są pytań i niedopowiedzeń, ale też niezwykłej autentyczności, tkwiącej w tych młodych ludziach.
ORGANIZATOR:
Galeria Sztuki BWA w Olsztynie
lokalizacja tymczasowa:
Hala Urania, al. Marsz. J. Piłsudskiego 44
KURATORKA:
Monika Sadowska