Wspólna wystawa Artur Żmijewskiego i Pawła Althamera to projekt oparty na współdzielonym procesie twórczym, w którym indywidualne autorstwo ustępuje miejsca wspólnemu gestowi. Prezentowane rzeźby, rysunki i kolaże stanowią zapis intensywnej relacji – napiętej, niespójnej i otwartej.
Wystawa wyrasta z wieloletniej praktyki spotkań, w której artyści tworzą jako jedno ciało, a dokładny wkład każdego z nich pozostaje nie do uchwycenia. To, co się wyłania, przekracza jednostkowe praktyki i staje się formą wizualnej rozmowy.
W centrum projektu znajduje się podmiotowość w stanie przejścia, cielesność oraz przenikanie tożsamości. Rzeźbiarskie figury, studia postaci i fragmenty anatomii, tworzone także z materiałów archiwalnych, redefiniują klasyczne rozumienie formy jako stabilnej i zamkniętej. Równolegle rysunki i obrazy ujawniają napięcie, niespójność i brak synchronizacji – przypominają zapis rozmowy, która nie dąży do porozumienia, lecz trwa.
Projekt rozwija praktykowaną od 2017 roku formę „rysunkowych konwersacji” – wizualnego dialogu podejmującego tematy trudne do wypowiedzenia. Tym razem jego osią staje się wzajemne przyglądanie się sobie, prowadzące do powstania podwójnych autoportretów i refleksji nad tożsamością jako procesem, a nie stanem.
Artyści: Artur Żmijewski i Paweł Althamer
Tekst poetycki: Emilia Konwerska
Współpraca merytoryczna: Natalia Barczyńska
Fotografia u góry: Dzięki uprzejmości artystów