Dialog, w którym osobiste historie splatają się z doświadczeniem pokoleń kobiet, tworząc wielowątkową opowieść o pamięci, stracie i twórczym przepracowaniu.
Wystawa „Przedpokój” to dialog dwóch artystek, ale też opowieść o kobiecych relacjach, emocjonalności i wrażliwości. Paulina Poczęta i Małgorzata Łuczyna podejmują wspólny temat, poszukując punktów stycznych, a jednocześnie czerpiąc z własnej indywidualności, zasobów pamięci i wypracowanych technik. Istotnym motywem jest tkanina – każda z artystek wykorzystuje ją na swój sposób, odwołując się jednak do doświadczeń, które je łączą. W ramach tego dialogu obie realizują autorskie projekty, osadzone w osobistych historiach, lecz wpisane w szerszy kontekst dziejów kobiet.
Przedpokój staje się przestrzenią wymiany – miejscem spotkania odmiennych praktyk i wrażliwości artystycznych. Tytuł nawiązuje także do ikonicznego, szczególnie dla twórczyń, eseju Virginii Woolf „Własny pokój”, w którym autorka wskazuje na potrzebę posiadania własnej przestrzeni i niezależności finansowej jako warunków pełni twórczej i intelektualnej.
Paulina Poczęta:
W mojej rodzinie mówiło się czasem o zakupach, czy rzeczach do wyrzucenia, albo takich, z którymi nie wiadomo co jeszcze zrobić – Zostaw to w przedpokoju.
Tak będzie i na tej wystawie; prace mają ukazać potencjalność twórczego przepracowywania autobiografii w zaczyn, z którego mogą wyrosnąć dalsze historie.
Małgorzata Łuczyna:
Z Pauliną łączy nas przeżycie żałoby – obie straciłyśmy matki, a konfrontacja ze stratą to istotny element naszego twórczego dialogu. To także próba zrozumienia pokoleniowych relacji poprzez rozmowę, wymianę myśli, emocjonalne wsparcie, ale też poprzez fizyczne przerabianie, cerowanie, naprawianie ubrań.
Kuratorką wystawy jest Agata Smalcerz.
Wystawa jest częścią programu Polskiej Stolicy Kultury 2026.