Akwarele Patrycji Turek snują opowieści, które mogły się wydarzyć – albo tylko zostały dopowiedziane. W jej pracach miasteczka ożywają na nowo: pojawiają się postaci, zwierzęta, muzyka, gesty i sytuacje, które wymykają się jednoznaczności.
To nie jest próba odtworzenia przeszłości. To raczej jej wyobrażenie – fragmentaryczne, poruszone, czasem lekko przekrzywione. Artystka buduje świat, w którym pamięć miesza się z fantazją, a to, co historyczne, spotyka się z tym, co intuicyjne i osobiste.
Akwarela, z jej płynnością i nieprzewidywalnością, staje się tu naturalnym językiem tych historii. Rozmyte formy, przenikające się kolory i swobodna linia nadają scenom lekkość, a jednocześnie pozwalają im pozostać niedopowiedzianymi – jak opowieści przekazywane z ust do ust.
Patrycja Turek – urodzona w 1979 r. w Lublinie. Tam też zaczęła swoją drogę plastyczną w liceum im. Stanisława Wyspiańskiego. Później studiowała geografię na UMCS i urbanistykę na Politechnice Warszawskiej, co do dziś widać w jej uważnym patrzeniu na przestrzeń i krajobraz. Od 2022 roku jest członkinią Grupy Lubelskiej (stowarzyszenia akwarelistów). Malując akwarelą i tuszem, buduje świat jednocześnie bliski i lekko odrealniony – jakby widziany przez filtr wyobraźni. Jej prace nawiązują do klimatu polskiej ilustracji z lat 60. i 70., ale opowiadają własne historie: z nutą groteski, humorem i dystansem.
kurator wystawy: Dariusz Szada-Borzyszkowski