Grzybnia – mycelium – ukryta pod powierzchnią gleby, wewnątrz obumarłych konarów i w tkankach roślin, rozrasta się, tworząc rozległą, niemal bezkresną sieć. Jej cienkie nici przenoszą energię, informacje i substancje odżywcze, łącząc pozornie odrębne organizmy w jeden układ. To właśnie dzięki tym niewidzialnym relacjom ekosystemy potrafią się odradzać, przystosowywać i trwać.
Wystawa Mycelium podejmuje dialog między geometrycznym porządkiem architektury a organiczną, płynną i nieprzewidywalną morfologią grzybni. Mycelium nie jest tu biernym tworzywem podporządkowanym projektantowi, lecz aktywnym uczestnikiem procesu twórczego. Niedoskonałość, nieregularność i zmienność przestają oznaczać wadę – stają się świadectwem życia. Architektura nie jawi się już jako autonomiczny, niezmienny obiekt, lecz jako część żywych systemów i sieci wzajemnych zależności.
Wystawa prowadzi ku temu, co zwykle pozostaje ukryte. Grzybnia pojawia się tu nie tylko jako organizm biologiczny, lecz także jako metafora rzeczywistości utkanej z zależności. W epoce kryzysu klimatycznego, społecznego rozproszenia i gwałtownych przemian technologicznych coraz wyraźniej odczuwamy, że żaden byt nie istnieje w oderwaniu od innych. Pod widzialną powierzchnią świata trwa nieustanna wymiana – cicha, rozproszona i pozbawiona jednego centrum.
Mycelium staje się znakiem innego porządku: współpracy zamiast dominacji, cyrkulacji zamiast eksploatacji, regeneracji zamiast wyczerpywania. Przypomina, że to, co najważniejsze, nie zawsze jest widoczne.
Wystawa powstała na podstawie badań prowadzonych w laboratorium Mycelium Metamorphosis na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej pod kierunkiem prof. Agaty Bonenberg
Elementy wystawy przygotowane zostały z udziałem studentek i studentów Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej.
Kuratorka: Agata Bonenberg
Współpraca kuratorska: Anna Lewandowska