Gdyby to od ciebie zależało, jak wyglądałaby twoja dzielnica?
W sali wystawienniczej Gdańskiego Centrum Sztuki Współczesnej wyrosło małe miasto – prototyp z placem, przedprożem, wspinaczkowcem-jak-falowcem. Duet architektoniczny BudCud stworzył autorską interpretację legendarnego działania Palle Nielsena, który w 1968 roku do wnętrz sztokholmskiej Moderna Museet wprowadził dziecięcą wolność. Zorganizował przestrzeń pozbawioną nakazów, zakazów i norm. Dzięki zabawie dzieci zyskały sprawczość.
Gdańska odsłona Nielsenowskich założeń zaprasza, by na własnych zasadach kształtować otoczenie oraz relacje z innymi. To nie jest typowa wystawa, ale publiczne miejsce, które dzieci mogą budować zgodnie ze swoimi potrzebami. A to, co jest publiczne, jest też wspólne.
Próba przywołania radykalnego gestu z lat sześćdziesiątych XX wieku stawia dziś nowe pytania o rolę instytucji sztuki oraz o jakość przestrzeni publicznych. Czy traktujemy dzieci jako chcianych i pełnoprawnych użytkowników miejsc wspólnych? Jak powinniśmy kształtować miasta, by wspierać samodzielność najmłodszych bez obaw o ich bezpieczeństwo? Jak sprawić, by miejski plac był placem wspólnych zdarzeń?
Modele wspólnoty będą to testować. Od dzieci zależeć będzie, jakie ścieżki powstaną i dokąd poprowadzą. Czy tworzyć będą w grupach, czy samodzielnie. Wylegiwać się czy biegać. Wystawa jest zaproszeniem do współbycia oraz uczenia się wzajemnej odpowiedzialności – bo nawet w przestrzeni zabawy wolność ma swoje ograniczenia. Bywa, że trzeba ustąpić albo poprosić o wsparcie.
kuratorki: Izabela Wieczorek, Aneta Lehmann