Marta Zielińska. Świt

Każda epoka tworzy własny sposób patrzenia. Dziś obrazy pojawiają się szybciej, niż jesteśmy w stanie je zapamiętać. Co stanie się, jeśli dzieło sztuki najpełniej wyrazi swoją epokę poprzez redukcję?
„Świt” Marty Zielińskiej to wystawa malarstwa i ceramiki, powstała z potrzeby odzyskania możliwości uważnego patrzenia – nie tylko na sztukę, ale również na siebie.
Tytuł wystawy odwołuje się do momentu przejścia – chwili pomiędzy nocą a dniem, w której świat dopiero zaczyna się ujawniać. To doświadczenie przejścia staje się osią całego projektu: zarówno w prezentowanych pracach, jak i w sposobie ich odbioru.

Na wystawę składa się cykl reliefowych obrazów oraz autorskich obiektów ceramicznych. Obrazy nie przedstawiają świata, a ceramika nie pełni funkcji użytkowej. Oba media zachowują przede wszystkim pamięć procesu – powtarzanego gestu, dotyku, czasu i pracy z materią.
Świadoma redukcja środków formalnych kieruje uwagę na to, co zwykle pozostaje na drugim planie: światło, materię i sam akt patrzenia. Biel nie jest tu jedynie kolorem, lecz przestrzenią, w której ujawniają się subtelne różnice faktury, temperatury i światła. Z pozoru monochromatyczne powierzchnie odsłaniają swoją różnorodność dopiero w bezpośrednim kontakcie z widzem.

Powtarzalność gestu i ograniczenie środków formalnych sprawiają, że proces twórczy staje się równie istotny jak jego rezultat. Malarstwo i ceramika są dwiema stronami tego samego doświadczenia – formowania i przemiany. Nie chodzi o spektakularny efekt, lecz o trwanie w działaniu, koncentrację i uważność.
„Świt” nie proponuje jednej interpretacji ani zamkniętej narracji. Pozostawia przestrzeń na własne tempo odbioru i indywidualne doświadczenie. Wystawa traktuje sztukę jako miejsce zatrzymania – przestrzeń, w której można na chwilę zobaczyć rzeczywistość inaczej.

Wystawie towarzyszyć będą spotkania, warsztaty i rozmowy, rozwijające jej główną ideę: sztukę jako przestrzeń uważności.