Solowa wystawa Marcina Chomickiego „Screen Tears”, która koncentruje się na analizie relacji między technologią a procesami pamięci i zapominania we współczesnej kulturze. Artysta posługuje się abstrakcyjnym językiem malarskim, aby ukazać materialne ślady reliktów cyfrowej przeszłości – począwszy od estetyki wczesnokomputerowej do przedstawień nośników danych takich jak dyskietki, kasety czy pocztówki – stopniowo zanikających z codziennego doświadczenia. Prace odwołują się do metafory erozji pamięci, widocznej w rozmytych strukturach, wielowarstwowych powierzchniach oraz zdekonstruowanych formach. Zamiast literalnych przedstawień, Chomicki operuje poetyką śladu, sugerując, że technologia – podobnie jak pamięć – ulega powolnej degradacji i dematerializacji.
Wystawa rozwija wątki znane z wcześniejszych realizacji malarskich i przestrzennych artysty, pogłębiając refleksję nad tym, w jaki sposób postcyfrowa rzeczywistość kształtuje nasze doświadczenie czasu i przeszłości. Mimo pozornego chłodu tematu, prace emanują subtelną emocjonalnością, wywołując poczucie utraty i nostalgii.
„Screen Tears” to zarazem poetycka i krytyczna medytacja nad przemijaniem technologii, która jeszcze niedawno wydawała się trwała i oczywista, a dziś staje się przedmiotem współczesnej antropologii – podobnie jak artefakty dawnych kultur.
Zdjęcie powyżej: Marcin Chomicki, Labyrinth 2048, 2024 akryl, płótno, 100 × 100 cm, sygn. i dat. na odwrocie: MARCIN CHOMICKI 2024
Marcin Chomicki, 3,5, 2025, akryl, płótno, 100 × 100 cm, sygn. i dat. na odwrocie: „3,5” MARCIN CHOMICKI 2025