Małgorzata Malwina Niespodziewana graficzka, rysowniczka, autorka obiektów, instalacji i wideo, absolwentka Wydziału Grafiki krakowskiej ASP, dr hab.,prof. UKEN w Krakowie.
Stałym punktem odniesienia twórczości artystki pozostaje ciało oraz stworzona przez nią koncepcja ciała uniwersalnego. W swoich pracach odnosi się także do biografii, tekstów i twórczości awangardowych artystek polskich, m.in. Katarzyny Kobro, Erny Rosenstein, Marii Jaremy, którym poświęciła prace składające się na kilkunastoletni cykl artystyczny. Autorka ponad czterdziestu wystaw indywidualnych, brała udział w ponad stu sześćdziesięciu wystawach zbiorowych. W 2017 roku wzięła udział w międzynarodowej wystawie Potęga awangardy w Muzeum Narodowym w Krakowie. Autorka komiksów autobiograficznych, kuratorka cyklu wystaw Grafika.Kontynuacja oraz Graficzki; współzałożycielka kobiecej artystycznej Grupy 13. Jej prace znajdują się w kolekcjach krajowych i zagranicznych.
Ważnym elementem jej twórczości jest dziennik pisany od wielu lat oraz odbyte podróże artystyczne, czego wynikiem jest m.in. seria wystaw; Washi no fushigi w Muzeum Manggha, w Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju oraz w Mino Washi Paper Museum i w The Museum of Fine Arts in Gifu (Japonia). Jest autorką monumentalnego ogrodu w estetyce zen (karesansui) – Przypływy ciszy, migotania znaczeń, który zaprezentowała na indywidualnej wystawie Własne pokoje w BWA w Olsztynie w 2025 roku. Jej ostatnie prace często zawierają wątki kontemplacyjne i medytacyjne.
W Jan Fejkiel Gallery artystka miała dotychczas sześć wystaw indywidualnych rysunku i grafiki ( Gender, 2002; Podróż na Wschód, 2007; Bajki, 2010; Złe, 2014; Strefa snu, 2017, Szukam słońca od wielu lat…,2022 ).Brała także udział w organizowanych przez galerię wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, m.in.Visible / Invisible, Turchin Centre for Visual Arts, Boon NC, USA, 2012/2013; Rzeczywistość i jej wariacje, Reykjanes Art Museum, Islandia, 2019; Kronika zapowietrzonych dni, Kraków 2021. Tytuł wystawy Zafarb dotyczy w większym stopniu warstwy ideowej przedstawionych rysunków i obiektów niż techniki ich wykonania. Odnosi się, jak komentuje artystka, ku „śnionym obrazom, sytuacjom wyobrażonym i niemożliwym” .Tym samym Zafarb nawiązuje do wystawy artystki w Jan Fejkiel Gallery pt. Strefa snu sprzed blisko dziesięciu lat.