Gdy sztuka spotyka gościnność. Limited Edition w Starej Papierni w Konstancinie-Jeziornie
Galeria Limited Edition rozpoczyna współpracę ze Starą Papiernią w Konstancinie-Jeziornie, tworząc dla wybranych przez nią twórców nowe konteksty w prezentacji polskiej sztuki współczesnej. Celem projektu jest towarzyszenie artystom mającym swój oryginalny język wypowiedzi w drodze twórczej poprzez umacnianie ich pozycji na rynku sztuki. Jest to kolejny etap strategii rozwijanej przez Limited Edition w ostatnich latach. W latach 2023–2024 galeria współpracowała z Warsaw Marriott Hotel, gdzie organizowała wystawy Aleksandry Kujawskiej, prof. Antoniego Janusza Pastwy oraz Idy Karkoszki. Szczególnym echem odbiła się wystawa Karkoszki „Let’s Watch”, której symbolem stała się spektakularna instalacja rzeźbiarska umieszczona na dachu hotelu. Dziś, wraz ze Starą Papiernią, Limited Edition otwiera kolejny rozdział tej strategii — łącząc sztukę, wyjątkową przestrzeń i świadome budowanie kariery artystów.
Stara Papiernia od lat zajmuje szczególne miejsce na mapie Konstancina-Jeziorny. Jej charakter tworzy unikatowe połączenie zabytkowej architektury dawnej fabryki papieru ze starannie dobraną ofertą butików, restauracji, kawiarni i usług. Ważnym elementem jej tożsamości jest obecna w przestrzeni sztuka, podkreślając indywidualny charakter miejsca. Rok 2026 otworzył nowy rozdział w historii Starej Papierni – rozbudowa przyniosła nowe przestrzenie, marki i koncepty, nie zmieniając jednak tego, co od lat stanowi o jej wyjątkowości. Współczesna architektura naturalnie dopełnia historyczną część kompleksu, a większa skala nie odebrała mu kameralności i niepowtarzalnej atmosfery.
Wystawa prac Łukasza Zbroi w Starej Papierni w Konstancinie-Jeziornie otwiera kolejny rozdział w niezwykłej historii tego miejsca. Tradycje papiernicze Jeziorny sięgają XVIII wieku, a historia zabudowań, w których mieści się dziś Stara Papiernia, rozpoczyna się w latach 1836–1838. To właśnie wtedy z inicjatywy Banku Polskiego powstał tu tzw. Zakład Górny, zaprojektowany przez Jana Jakuba Gaya. W jego wnętrzach zainstalowano pierwszą na ziemiach polskich maszynę do produkcji papieru ciągłego – innowacyjne jak na owe czasy urządzenie, które rozpoczęło pracę w 1838 roku. Był to przełomowy moment w historii papiernictwa w Jeziornie i początek przemysłowego rozdziału historii tych zabudowań.
Przez niemal dwa stulecia miejsce zmieniało swoje funkcje, zachowując jednak wyjątkowy, industrialny charakter. W wyniku najróżniejszych fuzji i modernizacji zabudowania w Konstancinie straciły wcześniejsze przeznaczenie, stając się magazynem dla materiału tekstylnego, który był przerabiany na papier. Dziś historyczne mury Starej Papierni łączą przeszłość ze współczesnością, stając się przestrzenią handlu, spotkań, gastronomii i kultury.
I tu historia łączy się z teraźniejszością. Łukasz Zbroja jest współczesnym malarzem, rzeźbiarzem i rysownikiem uwrażliwionym na tradycję, transponując ją za pomocą współczesnych form wyrazu. W pracy nad rzeźbą niejednokrotnie wykorzystuje niekonwencjonalne materiały. Niezwykłe w swoim wyrazie formy przestrzenne powstają również z wykorzystaniem resztek tekstylnych. Powstała nawet nazwa techniki, którą rzeźbiarz określa „szmata malarska”. Na wystawie będzie można zobaczyć rzeźbę autorstwa Zbroi z 2023 roku „Kobieta krocząca”, szmata malarska, papier mache. Na płótnach tworzących ekspozycję uważny widz znajdzie motywy odnoszące się do malarzy tworzących w
przeszłości. Wielowarstwowość w pracach artysty, kontekst historyczny oraz materiał z którego powstają dzieła sztuki, budują paralelę między miejscem ekspozycji a zamysłem artystycznym. Nie bez przypadku jest również sposób prezentacji prac. Rozległe płótna i dywany, luźno zawieszone w przestrzeni, bez krosien, nawiązują do klasycznych arrasów. W połączeniu z wielowarstwową i wielowymiarową techniką malarską, stanowią nowoczesną interpretację dawnych tkanin artystycznych, w wyniku której powstają Arrasy Zbroi. Koniec jest początkiem.
O WYSTAWIE
Kuratorka wystawy Wiesława Wideryńska
“ Łukasz Zbroja - malarz, rzeźbiarz, rysownik - urodził się w 1985 roku w Warszawie. Pochodzi z rodziny o tradycjach wolnościowych i artystycznych, co niewątpliwie miało wpływ na jego wybory życiowe i twórcze. Ma również mocny fundament teoretyczny do pracy artystycznej.
Ukończył technikum fotograficzne Studio Sztuki. Jest również absolwentem Malarstwa Europejskiej Akademii Sztuk w pracowni dr Anety Jaźwińskiej oraz Uniwersytetu Zielonogórskiego w pracowni prof. Stanisława Kortyki. Ukończył także Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Rzeźby w pracowni Antoniego Janusza Pastwy, pracując równolegle nad aneksami z Rysunku i Malarstwa.
Trudno określić, czy jest malarzem w rzeźbie czy rzeźbiarzem w malarstwie. Nie ma ostrych granic między poszczególnymi dyscyplinami. Obok formy w rzeźbie ważny jest kolor, natomiast w malarstwie uderza zmysłowość farby jako materii. Obraz staje się obszarem nakładania kolejnych warstw oraz eksperymentu technicznego. Przy pracy nad płótnem Zbroja używa farb olejnych, akrylowych, sprayów, węgla, kredki, tuszu czy markerów, co przekłada się na wzmocnienie ekspresji obrazów, wydobywając grę faktur i głębi.
Media, którymi posługuje się w pracy, mają spójną i konsekwentną formę. Zarówno malarstwo na płótnie jak rysunek na papierze czy formy przestrzenne mają indywidualny rys, charakteryzujący się emocjonalnością, wielowarstwowością, odważnym gestem, wyczuciem koloru, doborem tematu prac. Jego zainteresowania twórcze oscylują wokół kondycji człowieka. Ciało ludzkie nie jest wyłącznie tematem wizualnym, staje się nośnikiem pamięci, emocji. Artysta koncentruje się na przedstawieniu ludzkiej postaci, portrecie, akcie zacierając granicę między ludzkim ciałem a otoczeniem. Nie jest to realistyczne odwzorowanie, a świadoma deformacja podkreślająca ekspresję wizerunku.
Ważnym elementem jego malarstwa jest inspiracja twórczością innych znanych artystów. Zbroja dialoguje z mistrzami malarstwa, zestawiając ich twórczość z własnym językiem malarskim. Nadaje im współczesną charakterystyczną dla siebie formę, budowaną odważnymi impastowymi pociągnięciami pędzla, bez wstrzymywania ręki. W ten sposób tworzy wyjątkową grę faktur, co nadaje obrazowi niemal trójwymiarowy charakter. To nie jest proste odtworzenie a autorska rekapitulacja innego obrazu. Ważnym elementem prac są autorskie dopiski na obrazach, które tworzą pewnego rodzaju dopowiedzenia.
W doborze tematów widać zainteresowanie historią sztuki, co skutkuje aktywnym i twórczym wykorzystaniem pracy innych artystów, dając nam poczucie znaczenia trwałości sztuki.
Centralnym motywem twórczości Łukasza Zbroi jest człowiek. Świadczą o tym liczne portrety znanych osób ze świata kultury. Stworzone przez artystę portrety nie są prostym odtworzeniem fizycznego wizerunku postaci, a próbą ujawnienia napięcia między tym, co widzialne, a tym co ukryte. Posługiwanie się przez malarza deformacją przy pracy nad portretem wzmacnia ekspresję, wydobywając emocje portretowanego.
Bardzo ważną dziedziną w twórczości Zbroi są rzeźby. W pracy nad rzeźbą pracuje niejednokrotnie wykorzystując niekonwencjonalne materiały. Niezwykłe w swoim wyrazie formy przestrzenne powstają również z wykorzystaniem resztek tekstylnych. Powstała nawet nazwa techniki, którą rzeźbiarz określa „szmata malarska”. Artysta posługuje się indywidualnym językiem rzeźbiarskim, wprowadzając do tej wymagającej dyscypliny nowe wartości. Stare dywany traktuje jak podobrazie. Powstają oryginalne malowidła do powieszenia na ścianie mogące zaspokoić wymagania i gusta najbardziej wymagających koneserów sztuki. Zbroja nadaje drugie życie, tworząc z materiału przeznaczonego do utylizacji. Koniec jest początkiem.”