Pod koniec stycznia w warszawskim Stratos Office Center zagości wystawa „Kosmos i Organika”, która otworzy nowy rok w cyklu artystycznym Stratos Art Project. W ramach ekspozycji zaprezentowane zostaną prace Katriny Sadrak, Franciszka Ledóchowskiego, Marcina Koleśnika oraz Mateusza Lewczuka. Wernisaż odbędzie się 22 stycznia 2026 roku o godzinie 19:00. Wystawa będzie dostępna dla odwiedzających do 22 lutego.
Wystawa „Kosmos i Organika” to wizualne studium relacji zachodzących między nieskończoną skalą makrokosmosu a kunsztowną architekturą mikroświata. Ekspozycja skupia się na zjawisku samopodobieństwa struktur, ukazując, że fundamentalne prawa konstrukcji wszechświata przenikają wszystkie warstwy bytu – od mikroskopijnych układów komórkowych po wielkoskalowe włókna kosmiczne. Ideowym punktem wyjścia prezentacji staje się myśl Carla Sagana: Kosmos jest w nas. Jesteśmy zbudowani z gwiezdnego pyłu. Jesteśmy sposobem, w jaki Wszechświat poznaje samego siebie.
Wspólnym mianownikiem prezentowanych postaw jest poszukiwanie śladów uniwersalnej architektury świata. Artyści operują na granicy, gdzie fizyczna materia spotyka się z czystą informacją i intuicyjną obserwacją. To opowieść o tym, że nie jesteśmy jedynie zewnętrznymi obserwatorami uniwersum, lecz jego żywą, integralną częścią – świadomym ogniwem organicznego wszechświata, w którym pozorny chaos jest jedynie wyższym, jeszcze nieodczytanym stopniem porządku.
„Kosmos i Organika” to manifestacja wrażliwości czwórki artystów, która w pozornym chaosie rzeczywistości odnajduje elementarny porządek konstrukcji świata. Wystawa staje się przypomnieniem, że jako obserwatorzy i twórcy stanowimy integralną część większej, pulsującej całości – mówi kuratorka wystawy, Barbara Siatkowska.
Od mikroskopijnej dynamiki komórek, aż po gigantyczne, wielkoskalowe struktury kosmicznych włókien – wszystko rezonuje z tą samą, uniwersalną architekturą organicznego wszechświata. To malarskie świadectwo jedności bytu, w którym gwiezdny pył i ludzki gest stają się tożsamym zapisem istnienia.
Stratos Art Project: Sztuka w sercu Warszawy
Stratos Art Project to inicjatywa zarządcy obiektu, w ramach której lobby i powierzchnie wspólne biurowca zaczęły pełnić funkcję otwartej galerii sztuki. W butikowych, eleganckich przestrzeniach Stratos Office Center regularnie organizowane są czasowe wystawy (a także towarzyszące im wydarzenia kulturalne – wernisaże oraz finisaże), prezentujące dzieła i instalacje uznanych oraz obiecujących artystów.
Celem inicjatywy jest wzbogacenie codziennego życia użytkowników i gości budynku poprzez kontakt ze sztuką, stymulowanie kreatywności oraz oferowanie odskoczni od zawodowej rutyny. Ponadto galeria Stratos Art. Project otwarta jest dla każdej osoby zainteresowanej sztuką współczesną, wzbogacając tym samym ofertę kulturalną stolicy.
Stratos Art Project pełni także istotną funkcję kulturotwórczą, wspierając rozwój i promocję sztuki współczesnej oraz młodych artystów. Dzięki regularnym wystawom twórcy mają szansę zaprezentować swoje prace szerokiej publiczności, co nie tylko zwiększa ich rozpoznawalność, ale również realnie wpływa na kariery zawodowe.
Serdecznie zapraszamy do udziału w tym wyjątkowym wydarzeniu, które na pewno na długo pozostanie w pamięci miłośników sztuki i designu.
Katrina Sadrak - Twórczość dr Katriny Sadrak sytuuje się na horyzoncie zdarzeń – w miejscu, gdzie wizjonerska intuicja przenika się z bezmiarem malarskiej metafizyki i naukowym dążeniem do zrozumienia fundamentów świata. Jest artystką i badaczką, która znosi dychotomię między sferą biologiczną a astronomiczną, obrazując, że podział na mikro- i makrokosmos jest kwestią przyjętej skali, a nie różnicą w istocie bytu. W ramach autorskiej koncepcji SINgularity dokonuje transmutacji tła kosmologicznego w malarską materię, korelując współczesne teorie fizyczne – w tym koncepcję mózgów Boltzmanna – z archetypami Uroborosa, Kosmicznego Drzewa czy Adama. Jej proces twórczy stanowi artystyczną rekonstrukcję momentu Genesis, rozumianego jako jednoczesne formowanie się materii i narodziny świadomości. Ukazując Wszechświat jako żywy, samoświadomy organizm, Sadrak poszukuje w strukturze obrazu częstotliwości pierwotnego światła i metafizycznego drżenia, pozwalając uniwersum na akt samopoznania.
Franciszek Ledóchowski wprowadza do przestrzeni wystawy ontologiczny wątek metafizycznego kontaktu, sytuując widza w obliczu zjawisk wykraczających poza antropocentryczny porządek świata. Nad horyzontem jego pejzaży manifestują się monumentalne obiekty pozaziemskie: zawieszone w gęstej ciszy statki, asteroidy czy świetliste formy energetyczne, które niczym współczesny „krzak gorejący” stają się wizualnym świadectwem ingerencji sacrum w materię profanum. Artysta z niezwykłą wnikliwością bada napięcie między namacalną, ziemską sferą a manifestacją nieznanej, zewnętrznej potęgi, stawiając fundamentalne pytania o obecność Absolutu w matematycznym uniwersum. W swoim malarstwie Ledóchowski redefiniuje pojęcie „obcości”, sugerując, że kontakt z nieznanym może być w istocie spotkaniem z pierwotną siłą sprawczą, która nadaje kształt całej widzialnej rzeczywistości.
Marcin Koleśnik jest kreatorem wielowymiarowej przestrzeni nasyconej organiczną witalnością i ontologiczną soczystością form. Jego malarstwo konstytuuje się na styku figuracji i abstrakcji, traktując płótno nie jako statyczną reprezentację natury, lecz jako dynamiczny, procesualny zapis dziania się materii. Inspirując się idealizmem analitycznym Bernardo Kastrupa, twórca postrzega swoje dzieła jako wizualne przebłyski uniwersalnego porządku świadomości, w którym flora staje się pretekstem do badania korelacji między umysłem a fizycznością świata. Organiczne motywy w pracach Koleśnika jawią się jako barwne interferencje procesów mentalnych, odsłaniając zmysłowość struktur pozostających w permanentnym ruchu i zmienności, co stanowi malarską metaforę płynnej natury rzeczywistości i ludzkiej percepcji.
Mateusz Lewczuk koncentruje swoje poszukiwania na elementarnych siłach kształtujących świat przyrody, dokonując radykalnej dekonstrukcji klasycznego rozumienia pejzażu. Jego proces twórczy staje się alchemicznym laboratorium żywiołów, w którym dochodzi do bezpośredniego starcia między ciężarem ziemi, płynnością wody, żarem ognia a eteryczną strukturą powietrza. Wykorzystując wektory grawitacji poprzez precyzyjną manipulację nachyleniem podłoża oraz badanie fizykochemicznych interakcji mieszanek malarskich o zróżnicowanej gęstości, Lewczuk powołuje do życia formy biomorficzne o unikalnej tektonice. Jego prace nie tyle naśladują naturę, co stają się wynikiem rzeczywistych procesów fizycznych, dążących do wyrównania napięć energetycznych – analogicznie do zjawisk geologicznych i atmosferycznych, które od eonów rzeźbią materię w skali planety.
Kuratorka: Barbara Siatkowska