Konrad Brandel był wyjątkowo aktywną i twórczą osobowością w gronie polskich fotografów zawodowych drugiej połowy XIX i początku XX wieku. Z pasją angażował się w nową dziedzinę obrazowania i w błyskotliwy sposób potrafił wykorzystać siłę nowoczesnego medium. Na wystawie będzie można zobaczyć najstarsze na świecie fotografie wykonane podczas swobodnego lotu balonem. Te, uchwycone z niedostępnej wcześniej perspektywy, światłoczułe obrazy przedstawiają widoki Warszawy zarejestrowane przez Brandla latem 1865 roku. Wkrótce po tym spektakularnym wydarzeniu fotograf zaaranżował autoportret z aparatem w gondoli balonu. Często wykorzystywał później tę pracę w fotomontażach reklamowych swojego atelier.
Brandel niestrudzenie dokumentował miasto – zmiany zachodzące w warszawskiej architekturze, ważne wydarzenia, ale również codzienność mieszkańców, zawsze kładąc akcent na przemyślaną kompozycję i estetyczny aspekt kadru. W 1883 roku skonstruował fotorewolwer – przenośny aparat do robienia zdjęć „z ręki”, który umożliwił mu utrwalanie nieupozowanych scen ulicznych i przyniósł sławę wybitnego kronikarza życia stolicy. Dzięki jego pionierskiej działalności możemy nazwać go ojcem polskiego fotoreportażu.
Niewątpliwie Konrad Brandel był wizjonerem wyprzedzającym swój czas.
kuratorka: Magdalena Bajbor
Zdjęcie u góry: Konrad Brandel, Autoportret fotografa z nieokreślonym mężczyzną w gondoli balonu, Warszawa, 30 lipca 1865, odbitka na papierze albuminowym z negatywu szklanego kolodionowego