Indywidualna wystawa „Rozpaczać – patrzeć” ukraińskiej artystki Katyi Libkind podkreśla, jak ważny w jej praktyce artystycznej jest temat ciała, sensualności, intymności traumy oraz pamięci w koniecznym procesie przepracowywania ran cielesnych i psychicznych.
Narracje budowane w ramach wystawy nie układają się w linearną opowieść. Są onirycznymi, a zarazem mocnymi obrazami współczesności. Libkind na bazie wspomnień buduje senno-realne światy, sensoryczne scenografie przepełnione przedziwnymi obiektami, wizualnymi metaforami – w których wszystko wraca do ciała, do rany, do potrzeby prawdziwego doznania i autentycznego przeżycia w obliczu toczącej się w Ukrainie wojny.
To pierwsza indywidualna wystawa Katyi Libkind w Polsce, niemniej widzowie Galerii Arsenał w Białymstoku mieli okazję spotkać się z jej twórczością na wystawach zbiorowych „Patrzcie na tę chwilę – jak drga” (2024) oraz „Wspólny krajobraz / Powitanie obcego” (2025).
Kuratorka: Ewa Chacianowska