„Samozaoranie: Aura farming” to nowa odsłona projektu Karoliny Jarzębak – artystki, która w swojej praktyce śledzi związki między cyberkulturą, polityczną fantazją i współczesnymi mechanizmami radykalizacji. Wystawa w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu rozwija wątki rozpoczęte w poprzedniej odsłonie, prezentowanej w 2025 roku w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej. Tym razem uwaga przesuwa się z figury wojownika na samą scenę negocjacji: stół, przy którym wspólnota może się wydarzyć – albo po raz kolejny spektakularnie się posypać.
W centrum ekspozycji znajduje się okrągły stół – znak równości i porozumienia, ale w polskim kontekście także forma obciążona wyjątkowo gęstą symboliką. Spotykają się tu dwa porządki: baśń o rycerzach Okrągłego Stołu i historia polskiego Okrągłego Stołu, a fantazja o równości zderza się z rzeczywistością wykluczenia oraz niekończących się negocjacji. Jarzębak pokazuje, że marzenie o wspólnocie nadal ma się świetnie – nawet, a może zwłaszcza, w kulturze sporów tożsamościowych, estetyki konfrontacji i nieustannego pompowania „aury”.
Aura farming – pojęcie z internetowego obiegu, związane z budowaniem wizerunku i wpływu – oznacza tu także przejęcie uwagi i wprawienie zbiorowych pragnień w określony ruch, produkowanie atmosfery, która bardzo szybko zastyga w polityczny odruch. Konserwatyzm działa tu szerzej niż polityczny program – równie skutecznie krąży bocznymi kanałami: przez obrazy, memy, nastroje i fantazje o odzyskaniu utraconego porządku.
Wystawa pyta, kto ma dziś prawo usiąść przy wspólnym stole, kto rozdaje karty i komu w ogóle przysługuje ochrona. W czasie jej trwania stół stanie się również miejscem spotkań i rozmów – przestrzenią, w której będzie można sprawdzić, ile to porozumienie naprawdę zniesie.
Karolina Jarzębak – artystka wizualna; pracuje na styku internetowych ekosystemów i materialnych form, badając obiegi obrazów, narracji i afektów w środowisku cyfrowym. Sięga po języki forów (4chan, Karachan), platform społecznościowych i komunikacji czasu rzeczywistego, traktując internet jako żywe archiwum półprawd, teorii spiskowych i rozproszonych informacji.
W swojej praktyce koncentruje się m.in. na sposobach konstruowania i odgrywania własnej wartości w obiegu cyfrowym – napędzanych logiką widzialności, posiadania i kontroli. Interesują ją także afektywne wymiary dorastania online: pokoleniowe lęki, samotność, paranoja scrollowania i estetyka smutku. Pracuje interdyscyplinarnie, łącząc media cyfrowe z technikami rzemieślniczymi. Kluczowym punktem odniesienia pozostaje dla niej Kalwaria Zebrzydowska, której religijna i rzemieślnicza tradycja przenika jej prace. Internetowe motywy przekłada m.in. na intarsję, wykorzystując ją jako analogową metodę pracy z obrazami i narracjami produkowanymi w sieci.
Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie (Wydział Malarstwa). Laureatka Grand Prix ex aequo 46. Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2023. Rezydentka m.in. MEETFactory w Pradze oraz programu LuginsLand of Art (Fundacja OmenaArt, Malta). Swoje prace prezentowała m.in. w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Muzeum Narodowym w Gdańsku, CRICOTECE w Krakowie, Galerii Bielskiej BWA, Rondzie Sztuki w Katowicach oraz podczas Warsaw Gallery Weekend i Krakow Art Week. Mieszka i pracuje w Krakowie.
Ada Piekarska – kuratorka wystaw i autorka tekstów o sztuce współczesnej. Obecnie kieruje zespołem programowym Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej. Jej praktyka kuratorska koncentruje się na pozaartystycznych funkcjach sztuki współczesnej – jej związkach z logiką władzy oraz zdolności do przeformułowywania społecznych wyobrażeń. Interesuje ją, jak sztuka współtworzy wyobraźnię polityczną w warunkach współczesnych napięć oraz jak może służyć diagnozowaniu szerszych kryzysów społecznych i ideologicznych.
Jest kuratorką Biennale Malarstwa Bielska Jesień – jednego z najważniejszych i najdłużej funkcjonujących konkursów artystycznych w Polsce. W 2024 roku otrzymała Nagrodę Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy.
kuratorka: Ada Piekarska.