Między miejscem a emocją
Jarosław Modzelewski należy do grona najważniejszych polskich malarzy swojego pokolenia. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, związany z nią również jako pedagog, współtworzył w latach 80. XX wieku Gruppę — jedno z najważniejszych środowisk artystycznych tego okresu. Doświadczenie tego czasu stało się ważnym punktem jego artystycznej drogi, która z czasem prowadziła ku coraz bardziej indywidualnemu i oszczędnemu językowi malarskiemu.
W twórczości Modzelewskiego codzienność — człowiek, wnętrze, pejzaż, architektura, fragment przestrzeni — staje się punktem wyjścia do refleksji nad pamięcią, emocją i ludzkim doświadczeniem. Artysta redukuje formę, upraszcza kompozycję i świadomie ogranicza środki, dzięki czemu zwyczajne motywy zyskują siłę znaku i metafory. Charakterystyczne napięcie między konkretnością przedstawienia a jego niedopowiedzeniem pozostawia widzowi przestrzeń dla własnych skojarzeń i przeżyć.
Tytuł wystawy „Między miejscem a emocją” odnosi się do istoty tego malarstwa. Miejsce nie jest tu jedynie fragmentem rzeczywistości, lecz nośnikiem pamięci, nastroju i osobistego doświadczenia. To, co widzialne, prowadzi ku temu, co niewidzialne — ku emocjom, wspomnieniom i znaczeniom, które pojawiają się pomiędzy obrazem a spojrzeniem widza.
Modzelewski od lat konsekwentnie pokazuje, że zwyczajność może być źródłem niezwykłego doświadczenia. Jego malarstwo, pozbawione efektowności, oparte na skupieniu, ciszy i obserwacji, zachęca do zatrzymania się i ponownego spojrzenia na świat, który wydaje się dobrze znany.
Józef Teofil Winiarski
Prof. Jarosław Modzelewski (ur. 1955 w Warszawie) – malarz, pedagog, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1975–1980 studiował na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. W 1982 roku był współzałożycielem Gruppy, jednego z najważniejszych ugrupowań artystycznych polskiej sztuki lat 80.
Jest laureatem m.in. Paszportu „Polityki” (1998), Nagrody im. Jana Cybisa (2004) oraz Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego (2014). W 2022 roku otrzymał Doroczną Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Jego prace prezentowano na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Do ważniejszych należą wystawy w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Bunkrze Sztuki w Krakowie, Muzeum Narodowym w Warszawie oraz prezentacje międzynarodowe m.in. w Rzymie, Bonn, Düsseldorfie i Wiedniu. Prace artysty znajdują się w najważniejszych polskich kolekcjach muzealnych i kolekcjach prywatnych.