„Punkty wsparcia” Jana Pfeiffer’a stawiają w centrum uwagi życie po życiu znaków i symboli (i ich systemów) sztucznie podtrzymujących upadłe idee. Projekt artysty zainicjowany został na Śląsku w 2014 r., jego pierwsza odsłona w CSW Kronika (jako część kilkuletniego programu badawczego pn. Projekt Metropolis), dedykowana była ideom transponowanym poprzez system kodów wizualnych stanowiących fundamenty polskiej narodowej ikonografii. Punkt wyjścia dla artysty stanowiły jej wiecznie żywe symbole – szable czy husarskie skrzydła.
„Punkty wsparcia” ewoluują w kolejnych odsłonach, przyjmując formę procesualną – konstytuujące je obiekty naprzemiennie ulegają uwzniośleniu i fetyszyzacji, na zmianę z degradacją, by za chwilę powrócić w pierwotnym blasku. W Centrum Sztuki Współczesnej Kronika już porzucone pod ścianą (choć jeszcze połyskujące) – podczas odsłony w Muzeum Śląskim wystawione intencjonalnie w otwartym patio na działanie czynników atmosferycznych i erozję. Następnie kilkukrotnie resuscytowane w nowych miejscach i kontekstach przez samego artystę.
„Punkty wsparcia” powracają po latach w randze fetyszy sztuki, w odsłonie dedykowanej samej sztuce. W ramach pokazu w BWA Katowice w centrum uwagi „Punktów wsparcia” staje się sama, rotująca wokół własnej osi sztuka – jej wzajemnie zjadające się języki.
Instalacja przyjmuje formę interwencji w przestrzeni wystawienniczej galerii, wchodząc jednocześnie w dialog zarówno z pozostałymi narracjami wystawy „Kongres Estetyczny” jak i architekturą pawilonu i jej „napędowym” elementem w postaci spiralnej, klatki schodowej.
„Punkty wsparcia” Jana Pfeiffer’a stawiają w centrum uwagi życie po życiu znaków i symboli (i ich systemów) sztucznie podtrzymujących upadłe idee. Projekt artysty zainicjowany został na Śląsku w 2014 r., jego pierwsza odsłona w CSW Kronika (jako część kilkuletniego programu badawczego pn. Projekt Metropolis), dedykowana była ideom transponowanym poprzez system kodów wizualnych stanowiących fundamenty polskiej narodowej ikonografii. Punkt wyjścia dla artysty stanowiły jej wiecznie żywe symbole – szable czy husarskie skrzydła.
„Punkty wsparcia” ewoluują w kolejnych odsłonach, przyjmując formę procesualną – konstytuujące je obiekty naprzemiennie ulegają uwzniośleniu i fetyszyzacji, na zmianę z degradacją, by za chwilę powrócić w pierwotnym blasku. W Centrum Sztuki Współczesnej Kronika już porzucone pod ścianą (choć jeszcze połyskujące) – podczas odsłony w Muzeum Śląskim wystawione intencjonalnie w otwartym patio na działanie czynników atmosferycznych i erozję. Następnie kilkukrotnie resuscytowane w nowych miejscach i kontekstach przez samego artystę.
„Punkty wsparcia” powracają po latach w randze fetyszy sztuki, w odsłonie dedykowanej samej sztuce. W ramach pokazu w BWA Katowice w centrum uwagi „Punktów wsparcia” staje się sama, rotująca wokół własnej osi sztuka – jej wzajemnie zjadające się języki.
Instalacja przyjmuje formę interwencji w przestrzeni wystawienniczej galerii, wchodząc jednocześnie w dialog zarówno z pozostałymi narracjami wystawy „Kongres Estetyczny” jak i architekturą pawilonu i jej „napędowym” elementem w postaci spiralnej, klatki schodowej.
kurator Łukasz Trzciński
Jan Pfeiffer – mieszka i pracuje w Pradze. Studiował na praskiej Akademii Sztuk Pięknych (2006–2011), w Prague College School of Art & Design (2002–2005) oraz Cooper Union w Nowym Jorku (2011), ukończył też studia doktorskie na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Karola, Katedra Edukacji Artystycznej (KVV) w Pradze (2011–2015). Brał udział w wielu wystawach w Czechach i za granicą. Otrzymał między innymi nagrodę Essl Art Award CEE (2009) oraz nagrodę Henkel Award (2011). Porusza się w różnych mediach; interesuje się wideo, fotografią, animacją i rysunkiem. Zwykle skupia się na toposie miejsca i jego postrzeganiu. W twórczości artysty analityczna refleksja nad zjawiskami historycznymi, politycznymi i społeczno-kulturowymi spotyka się z fascynacją mitologiczną i religijną symboliką. Interesują go przede wszystkim niemal niedostrzegalne mechanizmy i konotacje, które w faktycznym wymiarze kształtują poszczególne momenty historyczne lub zdarzenia społeczne.
Realizacja w ramach programu „KONGRESU ESTETYCZNEGO” – całorocznej serii zdarzeń wystawienniczo-performatywnych ukierunkowanych na aktualizację formuły instytucji sztuki, realizowany przy zaangażowaniu zróżnicowanych, dopełniających się wzajemnie języków i narzędzi sztuki oraz udziale osób artystycznych i kuratorskich. Podstawowym punktem odniesienia i jednocześnie punktem wyjścia staje się BWA Katowice, instytucja wdrukowana w centrum tkanki urbanistycznej i społecznej miasta jako narzędzie inżynierii społecznej. Modernistyczny pawilon, stanowiący dziś zabytek architektury to równolatek zaczynu polskiej fali krytyki instytucjonalnej. Konieczność jego aktualizacji przestrzennej oraz ideowej staje się punktem wyjścia do dyskursu dotyczącego sensów i dynamiki instytucji sztuki rozumianej w wymiarze uniwersalnym. Na czas projektu główna przestrzeń ekspozycyjna przeistoczy się w całoroczne laboratorium sztuki. Realizacje historyczne dialogować będą z zupełnie nowymi formując kolektywną refleksję.
kurator „KONGRESU ESTETYCZNEGO” – Łukasz Trzciński
Łukasz Trzciński
Wernisaż w piątek, 27 marca 2026 r. o godz. 19:00. Wstęp bezpłatny.
W trakcie otwarcia wystawy odbędzie się performans artysty.
Jan Pfeiffer – mieszka i pracuje w Pradze. Studiował na praskiej Akademii Sztuk Pięknych (2006–2011), w Prague College School of Art & Design (2002–2005) oraz Cooper Union w Nowym Jorku (2011), ukończył też studia doktorskie na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Karola, Katedra Edukacji Artystycznej (KVV) w Pradze (2011–2015). Brał udział w wielu wystawach w Czechach i za granicą. Otrzymał między innymi nagrodę Essl Art Award CEE (2009) oraz nagrodę Henkel Award (2011). Porusza się w różnych mediach; interesuje się wideo, fotografią, animacją i rysunkiem. Zwykle skupia się na toposie miejsca i jego postrzeganiu. W twórczości artysty analityczna refleksja nad zjawiskami historycznymi, politycznymi i społeczno-kulturowymi spotyka się z fascynacją mitologiczną i religijną symboliką. Interesują go przede wszystkim niemal niedostrzegalne mechanizmy i konotacje, które w faktycznym wymiarze kształtują poszczególne momenty historyczne lub zdarzenia społeczne.
Realizacja w ramach programu „KONGRESU ESTETYCZNEGO” – całorocznej serii zdarzeń wystawienniczo-performatywnych ukierunkowanych na aktualizację formuły instytucji sztuki, realizowany przy zaangażowaniu zróżnicowanych, dopełniających się wzajemnie języków i narzędzi sztuki oraz udziale osób artystycznych i kuratorskich. Podstawowym punktem odniesienia i jednocześnie punktem wyjścia staje się BWA Katowice, instytucja wdrukowana w centrum tkanki urbanistycznej i społecznej miasta jako narzędzie inżynierii społecznej. Modernistyczny pawilon, stanowiący dziś zabytek architektury to równolatek zaczynu polskiej fali krytyki instytucjonalnej. Konieczność jego aktualizacji przestrzennej oraz ideowej staje się punktem wyjścia do dyskursu dotyczącego sensów i dynamiki instytucji sztuki rozumianej w wymiarze uniwersalnym. Na czas projektu główna przestrzeń ekspozycyjna przeistoczy się w całoroczne laboratorium sztuki. Realizacje historyczne dialogować będą z zupełnie nowymi formując kolektywną refleksję.
kurator „KONGRESU ESTETYCZNEGO” – Łukasz Trzciński