Wystawa prezentuje serię tekstylnych obiektów powstałych w latach 2022- 2025 w kontekście przymusowego przesiedlenia artysty po rozpoczęciu inwazji na Ukrainę. Prace tworzone w warunkach nomadycznego, tymczasowego istnienia w przestrzeni wieloletniego bezczasu, niepewności i chronicznego kryzysu, rozciągniętego między różnymi krajami i kontekstami. Materiałem wyjściowym stały się fragmenty osobistych ubrań i znalezionych ułamków codzienności, traktowane jako nośnik pamięci, tożsamości i relacji z utraconym domem.
Prezentowane obiekty funkcjonują na styku rzeźby, reliktu i osobistego dziennika. Wiele z nich zawiera ślady wcześniejszego użytkowania, tekstowe interwencje lub drobne przedmioty, wprowadzane jako materialne świadectwa pamięci.
W przeciwieństwie do faktograficznych narracji wojennych, prace Bačyńskiego nie dokumentują przebiegu wydarzeń, lecz oferują zapis emocjonalnej materii doświadczenia. W tej intymnej przestrzeni obecna jest również radość i wdzięczność za możliwość trwania, za zachowane fragmenty siebie, za to, że wciąż istnieje historia, również ta materialna. W świecie, w którym wielu zostało tej historii pozbawionych, sam fakt jej posiadania staje się aktem oporu i przywilejem.