Zwrot „życie własne” może niemal automatycznie kierować nasze myśli w stronę nas samych: mnożyć pytania o autonomię jednostki, unikalność naszych perspektyw życiowych, czy sens radykalnego stawiania granic innym, zagrażającym naszej podmiotowości, bytom. Pytania te nabierają jeszcze innego zabarwienia, gdy padają w kontekście twórczych wyborów i obranych artystycznych ścieżek rozciągających się gdzieś pomiędzy determinizmem a wolną wolą.
Na wystawie zobaczymy najnowsze prace Jakuba Juliana Ziółkowskiego, nowe nie tylko metrykalnie, ale przede wszystkim przez swoją odrębność wobec tego, do czego dobrze już przyzwyczaił nas artysta. Jest coś w tym malarstwie, co w pierwszej chwili nie pozwala myśleć, że się wie, rozumie czy zna jego powody. W tę malarską rzeczywistość wkracza się jak w dziki habitat, niczym w rezerwacie, stąpając uważnie po kładce, by choćby własnym śladem nie naruszyć otaczającego nas życia i jego autonomii.
Wystawa w Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu jest serią otwartych pytań, których nie sposób zadać wprost słowami – nie dlatego, że nie pozwala na to wokabularz, a dlatego, że ich istota budowana jest zawsze przez odbiorcę w procesie translacji z języka wizualnego na werbalny.
Jakub Julian Ziółkowski (1980) urodził się w Zamościu. W 2005 roku obronił dyplom w Pracowni Malarstwa pod kierunkiem prof. Leszka Misiaka na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zajmuje się malarstwem i muzyką. Tworzy obrazy, obiekty i monotypie.
Wychodząc od praktyki artystycznej będącej formą medytacji i wglądu, Jakub Julian Ziółkow-ski tworzy osobistą mitologię, własne królestwo zjawisk i form wizualnych. W swojej twór-czości łączy proste, uniwersalne symbole opisujące podstawowe procesy natury z tradycjami i językiem współczesnego malarstwa. Fascynują go znaki mocy, relacje między sferą duchową i materialną, somatyczność ciała oraz doświadczanie tego, co najbardziej podstawowe: trwanie i przemiana.
Jego prace prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych, m.in.: Jesteście moi, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, Kraków (2023); Święte Nic, Cen-trum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (2018); Das Leben selbst, Neues Museum Nuremberg, Norymberga (2017); Imagorea, BWA, Zielona Góra oraz Fundacja Ga-lerii Foksal, Warszawa (2014); Hokaina, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa (2010) oraz w galeriach Hauser & Wirth w Londynie, Zurychu i Nowym Jorku; Parasol unit w Lon-dynie czy Centre d'Art Contemporain w Genewie.
Brał udział w najważniejszych zbiorowych prezentacjach sztuki swojego pokolenia, w tym: Co widać. Polska sztuka dzisiaj, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa (2014); The Encyclo-pedic Palace, 55 Międzynarodowe Biennale Sztuki w Wenecji (2013); The Generational: Yo-unger Than Jesus, The New Museum of Contemporary Art, Nowy Jork (2009). Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Fundacji Sztuki Współczesnej DESTE, The Friedrich Christian Flick Collection, Sandretto Re Rebaudengo, Goetz Collection, Zabludowicz Collection oraz w kolekcjach Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, Muzeach Narodowych w Krakowie, Warszawie i Wrocławiu.
Mieszka i pracuje pod Krakowem.
Kurator: Filip Rybkowski
