Cykl „M∞rze”, z którego wybór prezentowany jest na wystawie, powstał w ostatnich latach. Artysta zdecydował się na włączenie do ekspozycji również kilku starszych prac z serii „Ku morzu”. Wszystkie te dzieła, jak zawsze u Jacka Waltosia, charakteryzuje wielowymiarowość, od rozważań formalnych, poprzez urzeczenie pejzażem aż po sięgnięcie do tygla materii mitycznej oraz myśli kosmologicznej…
…W każdym z obrazów, rysunków przedstawiających wzburzone morze przy brzegu, nasze spojrzenie odnajduje fale przybierające kształt symbolu nieskończoności. Czasami lemniskata dominuje w dziele, tak jakby całe morze dążyło do stania się nią właśnie, czasami zaś dyskretnie wyłania się gdzieniegdzie w masywie wody. Artysta w przytoczonej notatce przybliża nam swoje widzenie/rozumienie, pisząc o „niekończącym się tam i z powrotem”.
Tym czymś, co prezentuje owo ponawianie, w rytmiczności powtórzeń, jest sam ruch, i tylko on. Pojawiająca się w wizji Jacka Waltosia lemniskata zdaje się być sygnaturą życia…
Fragment tekstu z katalogu autorstwa Barbary Major
Jacek Waltoś
Malarz, rysownik, rzeźbiarz, grafik, autor esejów i artykułów o sztuce. Wiele z nich publikował pod pseudonimem Jacek Buszyński. Urodził się w 1938 roku w Chorzowie. Był uczniem prof. Adama Hoffmanna w Liceum Sztuk Plastycznych i uzyskał dyplom w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni prof. Emila Krchy w 1963 roku. Współzałożyciel – wraz z Maciejem Bieniaszem, Zbylutem Grzywaczem, Barbarą Skąpską i Leszkiem Sobockim - grupy WPROST działającej w latach 1966 – 1986. Wraz z grupą otrzymał w 1967 roku Nagrodę Krytyki Artystycznej im. C. K. Norwida oraz Nagrodę Archidiecezji Warszawskiej w 1984. Laureat Nagrody Kultury Niezależnej (1986), Nagrody Alby Romer-Taylor (1994) oraz Nagrody im. Jana Cybisa (2002). W latach osiemdziesiątych uczestniczył w prezentacjach „sztuki niezależnej”. Współorganizator wystawy „Romantyzm i romantyczność w sztuce polskiej XIX i XX wieku” (1975). Jest współautorem książki „100 najsłynniejszych obrazów”. Jest profesorem, pracował w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i Krakowie. W 2011 roku zakończył wieloletnią pracę dydaktyczną.
Prace Jacka Waltosia znajdują się m. in. w zbiorach wszystkich Muzeów Narodowych w Polsce, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Śląskiego w Katowicach i w wielu innych kolekcjach publicznych i prywatnych.
Najważniejsze cykle prac, pokazywane na wystawach indywidualnych od 1963 , to: „Przemiany-Androgyne”, „Kręgi”, „Fedra wg Jeana Racine’a”, „Pieta w trójnasób”, „Pomiędzy nami-kres”, „Eros-Agape”, „Płaszcz miłosiernego Samarytanina”, „Samuel i głos/Wołanie”, „Dr Freud bada duszę ludzką”, „Ludzie Czechowa”, „Ofiarowanie I. przez A”, „Centaur”, „Współczułość”, „Obrazy zdarzone”, „Empedokles u krateru Etny”, „M∞rze”.
Ostatnie cykle i ważniejsze wystawy: Obrazy zdarzone, Galeria Dyląg, Kraków 2009 i Miejska Galeria Sztuki MM, Chorzów 2010; Ludzie Czechowa, Galeria Scenografii ASP, Kraków 2010, Miejska Galeria Sztuki – Willa, Łódź 2010 i Centro di Cultura „La Medusa”, Este 2011; Wielokroć to samo (malarstwo, rzeźba, grafika 1960-2012), Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa 2012 i Miejska Galeria Sztuki, Łódź 2013; Obrazy, rzeźby i rysunki (w cyklu „Laureaci Nagrody im. Jana Cybisa), Muzeum Śląska Opolskiego, Opole 2014; Ofiarowanie I przez A, Centaur, Empedokles u krateru Etny, Galeria Współczesnej Sztuki Sakralnej „Dom praczki”, Kielce 2015; WPROST 1966-1986 (udział i współpraca przy wystawie), Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej MANGGHA, Galeria Europa - Daleki Wschód, Kraków 2016; Empedokles u krateru Etny, galeria sztuki Artemis, Kraków, 2020; Wspólna niepamięć, retrospektywna wystawa przygotowana przez Nowohuckie Centrum Kultury prezentowana w Galerii Centrum NCK, Galerii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie, 2022; Moorze, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, 2023; Nieprzerwany dialog. Studenci profesora Jacka Waltosia, Galeria Centrum NCK, Kraków, 2024, pokazywana także, m.in. w Pile, Poznaniu, Wałbrzychu, Starym Sączu i Kielcach; Cztery kolory, Małopolskie Centrum Kultury Sokół, Nowy Sącz, 2026.
