"Nie jest dla mnie jednoznaczne, czy poprzez ten obiekt chcę jedynie opowiedzieć o tych trudnych doświadczeniach, czy też symbolicznie je pochować."
O trwaniu i przemijaniu, przeżywaniu i oswajaniu…
Artystka skupia się na tym, co zazwyczaj chce się wyprzeć, jak najszybciej zapomnieć. Zestawia wewnętrzne przeżycia z codziennym rytmem rzeczywistości, będąc zarówno w, jak i obok nich. Wystawa tworzy swoistą historię, którą możemy czytać jak książkę – jedynie obserwując bieg wydarzeń lub przeżywając go razem z bohaterem.
Powracają tu tematy końca, choć są one pozostawione otwarte. Doświadczamy ulotności, impulsywności oraz intuicji, przy pomocy której nawigujemy rzeczywistość.
To przyjrzenie się wszystkiemu, co bywa i ubywa oraz temu, co pozostaje.
Irmina Murawska
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku na Wydziale Rzeźby. W 2018 roku obroniła dyplom rzeźbiarski pt. „Trzy gracje lęku” w pracowni prof. Katarzyny Józefowicz oraz aneks w pracowni prof. Grzegorza Klamana.
W swojej twórczości posługuje się różnorodnymi mediami, traktując je jako narzędzia do badania własnego doświadczenia oraz otaczającej rzeczywistości. Jej praktyka artystyczna koncentruje się wokół emocji, pamięci, relacji i sposobów przeżywania. Sięgając do osobistych doświadczeń i wspomnień, podejmuje próbę rekonstruowania i dekonstrukcji własnych traum, relacji oraz związanych z nimi emocji.
Po przeprowadzce do Łodzi rozpoczęła nowy etap swojej praktyki artystycznej, włączając do niej tkaninę i maszynę do szycia. Nowe materiały stały się punktem wyjścia do kolejnych realizacji, w których zainteresowanie rzeźbą zaczyna przenikać się z miękkością, cielesnością i materialnością tkaniny.
W Łodzi prowadzi własną Pracownię Rzeźby i Sztuki Wszelakiej, w ramach której realizuje działalność edukacyjną i wystawienniczą, organizując warsztaty, wydarzenia artystyczne oraz wystawy.