„Swobodny przepływ” to główny substrat procedury twórczej Ewy Żuchnik — stan uważnej otwartości na obecny moment, malarską materię i podążanie za procesem. Artystka traktuje malarstwo jako żywy organizm, w którym decyzje formalne wynikają z czucia, a nie z góry założonej koncepcji.
W prezentowanym cyklu artystka odnosi się do struktury wrażeń płynących z rzeczywistości, odbieranych na głębokim, somatycznym poziomie. Obrazy wyrastają z doświadczenia ciała — z energii, napięć i subtelnych impulsów, które przenikają percepcję świata.
Istotnym punktem odniesienia jest nieustanna przemiana pięciu elementów: Ziemi, Ognia, Drewna, Metalu i Wody. Powstające prace balansują pomiędzy skalami — mikrokrajobrazy tkane z materii malarskiej przechodzą w rozległe, niemal kosmiczne przestrzenie.
Szczególną rolę w procesie twórczym odgrywa warstwa dźwiękowa. Artystka kolekcjonuje ulubione brzmienia, które stają się częścią jej osobistej bańki inspiracji i znajdują swoje przełożenie na płótno. Są to zarówno dźwięki natury — śpiew konkretnych ptaków, szum wiatru dotykającego drzew i skał — jak i brzmienia instrumentów akustycznych oraz elektroniczne efekty dźwiękowe.
Podczas sensytywnej obserwacji rzeczywistości wszystkie te bodźce wzajemnie się przenikają. W trakcie pracy twórczej artystka przepuszcza je przez siebie, traktując proces malowania jako formę eksperymentu, gry i swobodnego przepływu energii.
Ziemia — energia — przepływ
z ciała
skały — woda — gleba — przestrzeń
komórka karmy
tkanka materii
Ewa Żuchnik
Urodzona w 1986 roku. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Dyplom na Wydziale Malarstwa i Rzeźby zrealizowała w 2012 roku w pracowni prof. Piotra Błażejewskiego oraz as. Anny Kołodziejczyk.
Uczestniczka licznych wystaw w Polsce i za granicą. Finalistka wielu konkursów malarskich, m.in. 11. Konkursu im. Eugeniusza Gepperta. Laureatka Nagrody Publiczności w konkursie „Świeża krew” (2012)